7 ΝΟΕΜΒΡΗ 1917 – 2022: 105η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗΣ ΟΧΤΩΒΡΙΑΝΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

ΛΕΝΙΝ: ΜΕΤΑΤΡΕΨΤΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ ΣΕ ΕΜΦΥΛΙΟ ΠΟΛΕΜΟ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ!

Η Προκήρυξη (25 Οχτώβρη 1917, ώρα 10 π.μ.) προς τους πολίτες της Ρωσίας, της Στρατιωτικής-Επαναστατικής Επιτροπής του Σόβιετ Πετρούπολης Εργατών και Στρατιωτών, για την ανατροπή της καπιταλιστικής Προσωρινής Κυβέρνησης και εγκαθίδρυσης της εξουσίας του Σόβιετ.

Δημοσιεύουμε αποσπάσματα από το άρθρο του Βλαντίμιρ Λένιν «Η Τέταρτη Επέτειος της Οχτωβριανής Επανάστασης», όπου ο συγγραφέας αναφέρεται στην παγκόσμια σημασία της Οχτωβριανής Επανάστασης και στην προλεταριακή επανάσταση που μόνο αυτή μπορεί να τερματίσει τους πολέμους των ιμπεριαλιστών. Γράφτηκε στις 14/10/1921 και δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πράβντα, αρ. 234, 18 Οχτώβρη 1921.

” […] Το Σοβιετικό σύστημα είναι μια από τις πιο δυνατές αποδείξεις, ή εκδηλώσεις, πως η μια επανάσταση αναπτύσσεται στην άλλη [εννοεί την αστικοδημοκρατική στην προλεταριακή]. Το Σοβιετικό σύστημα παρέχει το μάξιμουμ της δημοκρατίας για τους εργάτες και τους αγρότες, και ταυτόχρονα, σηματοδοτεί  τη ρήξη με την αστική δημοκρατία και την ανάδυση ενός νέου, κοσμοϊστορικής σημασίας τύπου δημοκρατίας, δηλαδή τής προλεταριακής δημοκρατίας, ή διχτατορίας του προλεταριάτου.

Αφήστε τις κατάρες και τις βρωμιές τής ετοιμοθάνατης αστικής τάξης και των μικροαστών δημοκρατών που την ακολουθούν, να πετάν επικρίσεις, βρισιές και χλευασμούς στα κεφάλια μας για τις ανατροπές και τα λάθη μας στο έργο της οικοδόμησης του σοβιετικού μας συστήματος.

Συγκέντρωση στην Κόκκινη Πλατεία της Μόσχας στις 7 Νοέμβρη 1919, στη δεύτερη επέτειο της Οχτωβριανής Επανάστασης. Στο κέντρο της φωτογραφίας ο Βλαντίμιρ Λένιν και δίπλα του ο Λεφ Κάμενεφ και ο Λέφ Τρότσκι (χαιρετά στρατιωτικά).

Δεν ξεχνάμε ούτε στιγμή ότι έχουμε διαπράξει και διαπράττουμε πολλά λάθη και υποφέρουμε πολλές ανατροπές. Aν είναι ποτέ δυνατό να αποφύγει κανείς τις αποτυχίες και τα λάθη σ’ ένα έργο τόσο νέο σ’ όλη την παγκόσμια ιστορία, όπως η δημιουργία ενός πρωτόγνωρου τύπου κρατικού οικοδομήματος!

Θα παλέψουμε σταθερά για να διορθώσουμε τις αποτυχίες και τα λάθη μας, για να βελτιώσουμε την εφαρμογή των σοβιετικών αρχών στην πράξη, που απέχει πολύ, πάρα πολύ από του να είναι τέλεια.

Έχουμε όμως το δικαίωμα να είμαστε υπερήφανοι και είμαστε υπερήφανοι, γιατί είχαμε το ευτύχημα να αρχίσουμε την οικοδόμηση του Σοβιετικού κράτους και έτσι να εγκαινιάσουμε μια νέα εποχή στην παγκόσμια ιστορία, την εποχή της κυριαρχίας μιας νέας τάξης, που καταπιέζεται σε κάθε καπιταλιστική χώρα, αλλά παντού τραβά για μια νέα ζωή, για τη νίκη ενάντια στη μπουρζουαζία, για τη διχτατορία του προλεταριάτου, για τη χειραφέτηση τής ανθρωπότητας από το ζυγό του κεφαλαίου και από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους.

Το ζήτημα των ιμπεριαλιστικών πολέμων, της διεθνούς πολιτικής του χρηματιστηριακού κεφαλαίου που κυριαρχεί σ’ όλο τον κόσμο, μια πολιτική που πρέπει αναπόφευκτα να γεννήσει νέους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, που πρέπει αναπόφευκτα να προκαλέσει ένα ακραίο δυνάμωμα εθνικής καταπίεσης, διαρπαγής, καταλήστευσης και στραγγαλισμού των αδύνατων, καθυστερημένων και μικρών εθνοτήτων από μια χούφτα «προηγμένες» δυνάμεις – το ζήτημα αυτό έγινε από το 1914 το θεμέλιο όλης της πολιτικής σ’ όλες τις χώρες του κόσμου.

Από συνεδρίαση του Σόβιετ της Πετρούπολης το 1917. (Φωτο Ρωσικά Κρατικά Αρχεία Κοινωνικής και Πολιτικής Ιστορίας)

Είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου για εκατομμύρια των εκατομμυρίων ανθρώπων. Είναι το ζήτημα αν 20 εκατομμύρια άνθρωποι (συγκρινόμενα με τα 10 εκατομμύρια που σκοτώθηκαν στον πόλεμου 1914-18 και στους συμπληρωματικούς «μικρούς» πολέμους που συνεχίζονται), θα εξολοθρευτούν στον επόμενο ιμπεριαλιστικό πόλεμο, που ετοιμάζει η μπουρζουαζία, που βγαίνει μέσα από τον καπιταλισμό μπροστά στα μάτια μας.  Είναι το ζήτημα αν σ’ αυτόν το μελλοντικό πόλεμο, που είναι αναπόφευχτος (αν συνεχίσει να υπάρχει ο καπιταλισμός), θα σακατευτούν 60 εκατ. άνθρωποι (αντί 30 εκατ. που σακατεύτηκαν το 1914-1918).

Και στο ζήτημα αυτό η Οχτωβριανή μας Επανάσταση άνοιξε μια καινούρια εποχή στην παγκόσμια ιστορία. Οι υπηρέτες της αστικής τάξης και οι κόλακες της – οι Εσέροι και οι Μενσεβίκοι, και η μικροαστική δήθεν «σοσιαλιστική» δημοκρατία όλου του κόσμου – κορόϊδευαν το σύνθημα «μετατρέψτε τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο σε εμφύλιο πόλεμο».

Αλλά το σύνθημα αυτό αποδείχτηκε πως ήταν η αλήθεια – η μόνη αλήθεια δυσάρεστη, ωμή, γυμνή, σκληρή, αλλά παρ’ όλα αυτά η αλήθεια, ενάντια στο πλήθος των πιο εκλεπτυσμένων σοβινιστικών και πασιφιστικών ψεμμάτων. […]

Και τα εκατομμύρια που σκέφτονται τα αίτια του πρόσφατου πολέμου και του επερχόμενου μελλοντικού πολέμου, αντιλαμβάνονται όλο και πιο ξεκάθαρα τη ζοφερή και αδυσώπητη αλήθεια: ότι είναι αδύνατο να ξεφύγουμε από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την ιμπεριαλιστική ειρήνη που αναπόφευκτα προκαλεί τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, (αν η παλιά ορθογραφία ήταν ακόμα στην χρήση, θα είχα γράψει τη λέξη мир με δύο τρόπους, για να της δώσω και τις δύο έννοιες της, ειρήνη και κόσμος), ότι είναι αδύνατο να ξεφύγεις από αυτή την κόλαση, παρά με μπολσεβίκικο αγώνα για μπολσεβίκικη επανάσταση.

Κόκκινοι Φρουροί σε δρόμο της Πετρούπολης το 1917. (Φωτο Βικτόρ Μπούλλα)

Ας βρίζουν με λύσσα αυτή την Επανάσταση η αστική τάξη και οι πασιφιστές, οι στρατηγοί και οι μικροαστοί, οι καπιταλιστές και οι φιλισταίοι, όλοι οι πιστοί χριστιανοί και όλοι οι ιππότες της Δεύτερης και της Δεύτερης και Mισής Διεθνούς. Κανένας χείμαρρος μίσους, συκοφαντίας και ψευτιάς δεν μπορεί να κρύψει το κοσμοϊστορικό γεγονός ότι για πρώτη φορά μέσα σε εκατοντάδες και χιλιάδες χρόνια οι δούλοι απάντησαν στον πόλεμο ανάμεσα στους δουλοχτήτες, διακηρύσσοντας ανοιχτά το σύνθημα: «Μετατρέψτε τον πόλεμο μεταξύ των δουλοχτητών για το μοίρασμα της λείας τους, σε πόλεμο των δούλων όλων των εθνών ενάντια στους δουλοχτήτες όλων των εθνών».

Για πρώτη φορά μέσα σε εκατοντάδες και χιλιάδες χρόνια αυτό το σύνθημα μετατράπηκε από μια αόριστη και ανίσχυρη αναμονή, σ’ ένα καθαρό και συγκεκριμένο πολιτικό πρόγραμμα, σ’ ένα αποτελεσματικό αγώνα που διεξάγουν εκατομμύρια καταπιεζόμενοι κάτω από την ηγεσία του προλεταριάτου. Μετατράπηκε στην πρώτη νίκη του προλεταριάτου, στην πρώτη νίκη στον αγώνα κατάργησης του πολέμου των εργατών όλου του κόσμου ενάντια στην ενωμένη μπουρζουαζία διαφορετικών κρατών, ενάντια στη μπουρζουαζία που διεξάγει ειρήνη και πόλεμο σε βάρος των δούλων του κεφαλαίου, των μισθωτών εργατών, των αγροτών, και των εργαζομένων. 

Διαδήλωση στρατιωτών με πανό “Κομμουνισμός” στη Μόσχα 1917. (Φωτο Ρωσικά Κρατικά Αρχεία Κοινωνικής και Πολιτικής Ιστορίας)

Η πρώτη αυτή νίκη δεν είναι ακόμη τελειωτική νίκη, και η Οχτωβριανή μας Επανάσταση την πέτυχε με πρωτοφανέρωτες δυσκολίες και στερήσεις, με πρωτάκουστα βάσανα, με μια σειρά τεράστιες αποτυχίες και λάθη μας.

Αν ήταν δυνατό ένας καθυστερημένος λαός να νικήσει χωρίς αποτυχίες και χωρίς λάθη τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, που έκαναν οι πιο ισχυρές και οι πιο προηγμένες χώρες της γης!

Δε φοβόμαστε να αναγνωρίσουμε τα λάθη μας και θα τα αντικρίζουμε ψύχραιμα, για να μάθουμε να τα διορθώνουμε. Το γεγονός όμως παραμένει: για πρώτη φορά μέσα σε εκατοντάδες και χιλιάδες χρόνια η υπόσχεση των δούλων «να απαντήσουν» στον πόλεμο που γίνεται ανάμεσα στους δουλοχτήτες με την επανάστασή τους ενάντια σε όλους και τους κάθε λογής δουλοκτήτες, εκπληρώθηκε ως το τέλος, και εκπληρώνεται παρ’ όλες τις δυσκολίες.

Εμείς αρχίσαμε αυτό το έργο. Πότε ακριβώς, σε πόσο χρονικό διάστημα, οι προλετάριοι ποιανού έθνους θα αποτελειώσουν το έργο αυτό δεν είναι το ουσιαστικό ζήτημα. Το κύριο είναι ότι ο πάγος έσπασε, ο δρόμος άνοιξε, ο τρόπος παρουσιάστηκε.

Η πρώτη μπολσεβίκικη επανάσταση απέσπασε τα πρώτα 100 εκατομμύρια ανθρώπων της γης από τα νύχια του ιμπεριαλιστικού πολέμου και του ιμπεριαλιστικού κόσμου. Οι επερχόμενες επαναστάσεις θα απελευθερώσουν το υπόλοιπο της ανθρωπότητας από τέτοιους πολέμους και από τέτοιο κόσμο. […]