► 1917 – 2021: 104η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ ΟΧΤΩΒΡΙΑΝΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ • Η ΕΠΟΧΗ ΠΟΛΕΜΩΝ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΝ!

Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΑΜΕΣΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΝΕΟΛΑΙΑΣ!

Ο Βλαντίμιρ Λένιν (κέντρο) και ο Λεφ Τρότσκι (χαιρετά στρατιωτικά) στη δεύτερη επέτειο της Οχτωβριανής Επανάστασης, Μόσχα 7 Νοέμβρη 1919.

Με την Οχτωβριανή Επανάσταση στη Ρωσία (25 Οχτώβρη, 7 Νοέμβρη 1917 σύμφωνα με το σημερινό ημερολόγιο) εγκαθιδρύθηκε η πρώτη Εργατική Δημοκρατία και εγκαινιάστηκε η Μεταβατική Εποχή από τον καπιταλισμό στο σοσιαλισμό. Η αλυσίδα του ιμπεριαλισμού έσπασε στο πιο αδύναμο κρίκο της, όπως είπε ο ηγέτης της Επανάστασης Βλαντίμιρ Λένιν.

Στις 16 Απρίλη (3 Απρίλη του Ιουλιανού ημερολογίου) 1917 ο Λένιν επέστρεψε στην Πετρούπολη μετά από 10 χρόνια αναγκαστικής κατοίκησης στη δυτική Ευρώπη. Στο σιδηροδρομικό σταθμό μίλησε στους χιλιάδες εργαζομένους και καταδίκασε την καπιταλιστική Προσωρινή Κυβέρνηση. Ολοκλήρωσε την ομιλία του με το σύνθημα «Ζήτω η Παγκόσμια Σοσιαλιστική Επανάσταση!».

Η εποχή του ιμπεριαλισμού είχε οδηγήσει στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, που είχε ξεσπάσει τον Αύγουστο 1914, και η Ευρώπη είχε μετατραπεί σε σφαγείο εκατομμυρίων στρατιωτών και άμαχου πληθυσμού.

Στις προηγούμενες δυο δεκαετίες ο Λένιν είχε μελετήσει και αναλύσει τις οικονομικές, πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες τής Ρωσίας και του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού.

Στο έργο του Η ανάπτυξη του καπιταλισμού στη Ρωσία (1899) ανάλυσε την κατάσταση της χώρας με το μαρξικό νόμο τής ανισομερούς και συνδυασμένης ανάπτυξης. Το Σεπτέμβρη 1915 κυκλοφόρησε το Σοσιαλισμός και πόλεμος ενάντια στους «πατριώτες» σοσιαλ-σοβινιστές και υπέρ της μετατροπής του πολέμου σε σοσιαλιστική επανάσταση.   Στο Ιμπεριαλισμός – το ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού (γράφτηκε το 1916, κυκλοφόρησε τον Απρίλη 1917) ο Λένιν παρουσίασε τον κυρίαρχο χαραχτήρα του σύγχρονου μονοπωλιακού καπιταλισμού.

Ο Λένιν στα αποκαλυπτήρια μνημείου Μαρξ και Ένγκελς, Μόσχα 7 Νοέμβρη 1918.

Παράλληλα, στην καρδιά του ιμπεριαλιστικού πολέμου το 1915-16, ο Λένιν μελέτησε τη διαλεχτική φιλοσοφία στα έργα του Γερμανού Ιδεαλιστή φιλόσοφου Γκεόργκ Χέγκελ. Στις σημειώσεις του έγραψε: «Γενικά προσπαθώ να διαβάσω τον Χέγκελ υλιστικά: Ο Χέγκελ είναι υλισμός που έχει σταθεί στο κεφάλι του [εννοεί ανάποδα] (σύμφωνα με τον Ένγκελς)» (Φιλοσοφικά τετράδια – Σύνοψη της Επιστήμης της Λογικής του Χέγκελ, Λένιν Άπαντα τόμος 38).

Ο Λένιν έχτισε το Κόμμα των Μπολσεβίκων με αταλάντευτη μάχη ενάντια στην καπιταλιστική (ιδεαλιστική) φιλοσοφία και στο Μενσεβικισμό της θεωρίας των σταδίων που θεωρούσε ότι καθήκον των σοσιαλιστών ήταν πρώτα να υποστηρίξουν την εγκαθίδρυση του καπιταλισμού στη Ρωσία, και μετά να αγωνιστούν για σοσιαλισμό.

Στα έργα του Τί να κάνουμε; (1902) και Υλισμός και Εμπειριοκριτισμός (1909) ο Λένιν δημιούργησε τις οργανωτικές (Δημοκρατικός Συγκεντρωτισμός) και φιλοσοφικές βάσεις (μέθοδος Διαλεχτικού Υλισμού) του σύγχρονου επαναστατικού κόμματος στην εποχή του ιμπεριαλισμού.   

Με τα Γράμματα από μακριά (Μάρτης 1917) και τις Θέσεις του Απρίλη (Απρίλης 1917), ο Λένιν προσανατόλισε το Κόμμα των Μπολσεβίκων στην ανατροπή τής καπιταλιστικής Προσωρινής Κυβέρνησης στη Ρωσία στην προοπτική της σοσιαλιστικής επανάστασης, σε αντίθεση με την πολιτική των Καμένεφ και Στάλιν κριτικής υποστήριξης στη ρωσική κυβέρνηση.

Η Επανάσταση του Φλεβάρη και οι Θέσεις του Λένιν έπεισαν την παράταξη των Διαπεριφερειακών Διεθνιστών  (όπου ανήκε ο Λεφ Τρότσκι) να ενταχτούν στο Κόμμα των Μπολσεβίκων, επίσημα στο 6ο Συνέδριο τον Αύγουστο 1917 όπου ο Τρότσκι εκλέχτηκε στην Κεντρική Επιτροπή δεύτερος μετά τον Λένιν.

Ο Τρότσκι, ιδρυτής και ηγέτης του Κόκκινου Στρατού, μιλά σε Κόκκινους Φρουρούς το καλοκαίρι 1918.

Από την Επανάσταση του 1905, που ο Λένιν χαραχτήρισε ως «γενική πρόβα» της Επανάστασης του Οχτώβρη, ο Τρότσκι είχε αναπτύξει τη θεωρία της Διαρκούς Επανάστασης. Το 1906 κυκλοφόρησε στην Πετρούπολη το βιβλίο του Αποτελέσματα και προοπτικές (ανατυπώθηκε το 1919 στη Μόσχα και από την Κομουνιστική Διεθνή το 1921) όπου ο Τρότσκι τόνισε ότι η επόμενη ρωσική προλεταριακή επανάσταση δεν θα σταματήσει στη “δημοκρατία” (= καπιταλισμό), αλλά θα πρέπει να είναι διαρκής, να προχωρήσει πέρα από την μπουρζουάδικη δημοκρατία με σοσιαλιστικά μέτρα και να εξαπλωθεί στην Ευρώπη.

Η πρόταση του Τρότσκι ήταν βασισμένη στο νόμο της ανισομερούς και συνδυασμένης ανάπτυξης και στην ανάλυση του Καρλ Μαρξ για την επανάσταση του 1848 στη Γαλλία (δες Η ταξική πάλη στη Γαλλία: 1848-50 και Η 18η Μπριμέρ του Λουί Μποναπάρτ).

Το καλοκαίρι του 1917 στο Κράτος και Επανάσταση ο Λένιν ανάλυσε το ταξικό κράτος βίας, βασισμένος κύρια στα γραφτά του Φρίντριχ Ένγκελς. Το καπιταλιστικό κράτος πρέπει να καταστραφεί, έγραψε ο Λένιν, με τη σοσιαλιστική επανάσταση και επανέλαβε: «Το κράτος δεν “καταργείται”. Βαθμιαία εξαφανίζεται» (έμφαση Φ. Ένγκελς στο Αντί-Ντίρινγκ, 1878, μέρος ΙΙΙ «Σοσιαλισμός», κεφάλαιο 2 «Θεωρητικά»).

Αυτή η ανάπτυξη του Διαλεχτικού Υλισμού από τον Λένιν ήταν αποτέλεσμα της τεράστιας προσπάθειας χτισίματος ενός επαναστατικού μαρξιστικού κόμματος οργανωμένο στο δημοκρατικό συγκεντρωτισμό, και στελεχωμένο από «επαγγελματίες» επαναστάτες που κινητοποιούν την εργατική τάξη, τη νεολαία και τους συμμάχους τους στη σοσιαλιστική επανάσταση ανατροπής του καπιταλισμού στο πλαίσιο της παγκόσμιας σοσιαλιστικής επανάστασης.

Το σφάλμα του Τρότσκι, στην περίοδο 1904-1917, ήταν ότι δεν κατανόησε την πάλη του Λένιν στο χτίσιμο του Κόμματος των Μπολσεβίκων, γεγονός που ο ίδιος ο Τρότσκι ομολόγησε στον πρόλογο του βιβλίου του για τη Διαρκή Επανάσταση (1919).

Το επαναστατικό 1917 ένωσε τους δυο πιο σημαντικούς μαρξιστές επαναστάτες του 20ου αιώνα.

Ο Λένιν μιλά σε στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού στις 5 Μάη 1920 στη Μόσχα.

Στις αρχές Οχτώβρη 1917 το Κόμμα των Μπολσεβίκων κέρδισε την πλειοψηφία στο Σόβιετ Πετρούπολης και ο Τρότσκι εκλέχτηκε Πρόεδρος, όπως και το 1905. Αμέσως – από την παρανομία – ο Λένιν πρότεινε την άμεση πραγματοποίηση τής επανάστασης.

Το Σόβιετ οργάνωσε Στρατιωτική Επαναστατική Επιτροπή, με Πρόεδρο τον Τρότσκι, που το πρωί της 25ης Οχτώβρη (7 Νοέμβρη) ανακοίνωσε ότι όλη η εξουσία περνά στο Σόβιετ των Εργατών και Στρατιωτών της Πετρούπολης και έστειλε την καπιταλιστική Προσωρινή Κυβέρνηση στα σκουπίδια.

«Μεταξύ της καπιταλιστικής και της κομουνιστικής κοινωνίας υπάρχει η περίοδος της επαναστατικής μεταμόρφωσης από τη μια στην άλλη. Σ’ αυτή αντιστοιχεί επίσης μια πολιτική μεταβατική περίοδος όπου το κράτος δεν μπορεί να είναι τίποτ’ άλλο παρά η επαναστατική διχτατορία του προλεταριάτου». (έμφαση του Καρλ Μαρξ στο Κριτική του Προγράμματος τής Γκότα, άνοιξη 1875, σχόλιο 4).

Η Προκήρυξη της Στρατιωτικής Επαναστατικής Επιτροπής του Σόβιετ Πετρούπολης “Προς τους Ρώσους Πολίτες”, 25 Οχτώβρη 1917, που ανακοινώνει την κατάχτηση της εξουσίας.

Στα 104 χρόνια από την Οχτωβριανή Επανάσταση έχει αποδειχτεί με τραγικό τρόπο ο χαραχτήρας της Μεταβατικής Εποχής ως εποχής πολέμων και επαναστάσεων.

Το σάπιο καθεστώς του καπιταλιστικού κράτους έχει περάσει στη βαρβαρότητα. Γεννά την ταξική καταπίεση, τις οικονομικές κρίσεις, τις πανδημίες, τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, τις ατομικές βόμβες μαζικής δολοφονίας, το φασισμό και τα ναζιστικά φρικιαστικά στρατόπεδα, τα βασανιστήρια, την πείνα και απάνθρωπη φτώχεια και εξαθλίωση, τη λεηλασία της Φύσης, την καταστροφή του πολιτισμού, τις χούντες, διχτατορίες, αστυνομοκρατίες.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση του καπιταλισμού έχει τοποθετήσει την ανθρωπότητα στο χείλος της καταστροφής της κοινωνίας και της Φύσης. Αλλά η εργατική τάξη, οι καταπιεσμένοι λαοί, η νεολαία σ’ όλο τον κόσμο βρίσκονται στο δρόμο της αντίστασης και εξέγερσης. Μόνη λύση είναι η οργάνωση των εργαζομένων στην πάλη για την ανατροπή του παρωχημένου καπιταλιστικού συστήματος.

Το πρωταρχικό καθήκον είναι η δημιουργία σε κάθε χώρα επαναστατικών μπολσεβίκικων κομμάτων της Τέταρτης Διεθνούς που ίδρυσε ο Λεφ Τρότσκι, που θα κινητοποιήσουν την εργατική τάξη στη σοσιαλιστική επανάσταση για εθνικοποιημένη σχεδιασμένη οικονομία κάτω από τον έλεγχο και διεύθυνση των εργαζομένων, για τη λειτουργία της επιστήμης και τεχνολογίας στην απελευθέρωση της κοινωνίας από τα ταξικά δεσμά. –

► 1917-2017: ΖΗΤΩ Η ΟΧΤΩΒΡΙΑΝΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΖΗΤΩ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ!

ΣΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΝ ΜΕ ΤΗ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

21-22 MARCH 1921

Ο Λένιν (στο κέντρο αριστερά) και ο Τρότσκι (στα αριστερά του, με στρατιωτικό καπέλο), σε κομματικό συνέδριο το Μάρτη 1921 στη Μόσχα.

100 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΧΤΩΒΡΙΑΝΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ:

Απόσπασμα από τη μελέτη του Λεφ Τρότσκι «Τα Μαθήματα του Οχτώβρη» (1924), από το κεφάλαιο ‘«Δημοκρατική Διχτατορία του Προλεταριάτου και της Αγροτιάς» τον Φλεβάρη και τον Οχτώβρη’ [1917], με τεράστιας σημασίας δίδαγμα για την ταξική πάλη στην Ελλάδα σήμερα.  

Η πορεία και η έκβαση τής Οχτωβριανής Επανάστασης κατάφερε ένα αμείλιχτο χτύπημα στη σχολαστική παρωδία του μαρξισμού που ήταν πλατιά διαδομένη στους Ρώσους σοσιαλδημοκράτες, κάτι που είχε αρχίσει μερικώς από την Ομάδα για τη Χειραφέτηση της Εργασίας [ιδρύθηκε το 1893 από τον Πλεχάνοφ], και που βρήκε την πιο ολοκληρωμένη έκφραση της στους Μενσεβίκους.

Η ουσία αυτού του ψευτο-μαρξισμού ήταν να διαστρεβλώνει την ιδέα του Μαρξ, εκφρασμένη με όρους και περιορισμούς, ότι «η χώρα που είναι πιο αναπυγμένη βιομηχανικά, δείχνει, στις λιγότερο αναπτυγμένες, την εικόνα του μέλλοντος τους», σε απόλυτο και (για να χρησιμοποιήσουμε την έκφραση του ίδιου του Μαρξ), υπερ-ιστορικό νόμο. Και μετά, να προσπαθεί να στηρίξει στη βάση αυτού του νόμου την ταχτική του προλεταριακού κόμματος.

Μια τέτοια διατύπωση απέκλειε φυσικά ακόμα και την αναφορά σε οποιαδήποτε πάλη του ρωσικού προλεταριάτου για την κατάληψη της εξουσίας μέχρι οι περισσότερο αναπτυγμένες χώρες να έχουν επιβάλλει ένα «προηγούμενο». Δεν υπάρχει βέβαια διαφωνία στο ότι κάθε καθυστερημένη χώρα βρίσκει μερικά χαραχτηριστικά τού δικού της μέλλοντος στην ιστορία των αναπτυγμένων χωρών, αλλά δεν μπορούμε να μιλάμε για μια επανάληψη της εξέλιξης στο σύνολο της. Αντίθετα, όσο η καπιταλιστική οικονομία έπαιρνε ένα παγκόσμιο χαραχτήρα, τόσο πιο εντυπωσιακά πρωτότυπη γινόταν η εξέλιξη των καθυστερημένων χωρών που αναγκαστικά έπρεπε να συνδυάζουν τα στοιχεία της καθυστέρησης τους με τα τελευταία επιτεύγματα της καπιταλιστικής ανάπτυξης.

Στον πρόλογο για το βιβλίο του «Ο Πόλεμος των Χωρικών» [εννοεί «Ο Πόλεμος των Χωρικών στη Γερμανία», 1850] ο Ένγκελς έγραψε:

«Σ’ ένα ορισμένο στάδιο, που δεν συμβαίνει αναγκαστικά την ίδια στιγμή παντού ή στο ίδιο επίπεδο τής ανάπτυξης, η αστική τάξη αρχίζει να αντιλαμβάνεται ότι οι προλετάριοι συνταξιδιώτες της την έχουν ξεπεράσει».

1919 second_anniversary_october_revolution_moscow

Ο Λένιν (στο κέντρο αριστερά) και ο Τρότσκι (δίπλα στον Λένιν χαιρετά στρατιωτικά) στο γιορτασμό της 2ης επετείου της Οχτωβριανής Επανάστασης, Μόσχα 1919.

Η πορεία της ιστορικής εξέλιξης ανάγκασε τη ρωσική μπουρζουαζία να κάνει αυτή την παρατήρηση πολύ πιο πριν και πολύ πιο ολοκληρωμένα από τη μπουρζουαζία όλων των άλλων χωρών. Ο Λένιν, ακόμα και πριν από το 1905, έκφρασε τον ιδιαίτερο χαραχτήρα της ρωσικής επαννάστασης στη φόρμουλα «δημοκρατική διχτατορία του προλεταριάτου και της αγροτιάς». Από μόνη της, αυτή η φόρμουλα, όπως έδειξε η κατοπινή εξέλιξη, μπορούσε να έχει σημασία μόνο ως στάδιο προς τη σοσιαλιστική διχτατορία του προλεταριάτου που υποστηριζεται από την αγροτιά.

Η διατύπωση του προβλήματος από τον Λένιν, επαναστατική και δυναμική από κάθε άποψη, ήταν απόλυτα και ασυμφιλίωτα αντίθετη με το μενσεβίκικο σχήμα, που υποστήριζε ότι η Ρωσία μπορούσε να διεκδικήσει μόνο μια επανάληψη της ιστορίας των αναπτυγμένων χωρών, με τη μπουρζουαζία στην εξουσία και τους σοσιαλδημοκράτες στην αντιπολίτευση.

Ορισμένοι κύκλοι του κόμματος μας όμως, στη φόρμουλα του Λένιν, έδιναν έμφαση όχι στη διχτατορία του προλεταριάτου και της αγροτιάς, αλλά στο δημοκρατικό της χαραχτήρα σ’ αντίθεση με το σοσιαλιστικό της χαραχτήρα. Κι αυτό, πρέπει να το ξαναπούμε, μπορούσε μόνο να σημαίνει ότι στη Ρωσία, μια καθυστερημένη χώρα, μόνο μια δημοκρατική επανάσταση ήταν δυνατή. Η σοσιαλιστική επανάσταση έπρεπε να αρχίσει στη Δύση. Κι εμείς θα μπαίναμε στο δρόμο του Σοσιαλισμού μόνο μετά την Αγγλία, Γαλία και Γερμανία. Αλλά μια τέτοια διατύπωση του ζητήματος γλιστρούσε αναπόφευχτα στο μενσεβικισμό, κι αυτό αποκαλύφτηκε πλήρως το 1917, όταν τα καθήκοντα της επανάστασης έμπαιναν μπροστά μας, όχι για πρόγνωση αλλά για αποφασιστική δράση. –

► ΛΕΦ ΤΡΟΤΣΚΙ: 7 ΝΟΕΜΒΡΗ 1879 – 21 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1940

► ΗΓΕΤΗΣ ΤΟΥ ΣΟΒΙΕΤ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ ΣΤΙΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ 1905 ΚΑΙ ΟΧΤΩΒΡΗ 1917, ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΟΥ ΛΕΝΙΝ ΟΡΓΑΝΩΤΗΣ ΤΗΣ ΟΧΤΩΒΡΙΑΝΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ, ΙΔΡΥΤΗΣ ΚΑΙ ΗΓΕΤΗΣ ΤΟΥ ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ, ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΗΣ 4ης ΔΙΕΘΝΟΥΣ, ΘΕΩΡΗΤΙΚΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑΡΚΟΥΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

LD

Λεφ Τρότσκι (φωτό 1938)

«Όσο για συμφιλίωση [με τους Μενσεβίκους και τους Σοσιαλιστές-Επαναστάτες] δεν μπορώ να μιλήσω στα σοβαρά. Ο Τρότσκι εδώ και καιρό είπε ότι η ενοποίηση είναι αδύνατη. Ο Τρότσκι το κατάλαβε αυτό και από τότε δεν έχει υπάρξει καλύτερος Μπολσεβίκος.» – Από τα πραχτικά της συνεδρίασης της Επιτροπής Πετρούπολης του Μπολσεβίκικου Κόμματος, 1/14 Νοέμβρη 1917 [μια βδομάδα μετά την Οχτωβριανή Επανάσταση]

Σήμερα συμπληρώνονται 77 χρόνια από τη δολοφονία του Λεφ Τρότσκι στην Πόλη του Μεξικό από τον σταλινικό πράχτορα της Εν-Κα-Βε-Ντε Ραμόν Μερκαντέρ. Από το 1923 ο Τρότσκι είχε ξεκινήσει τον αγώνα ενάντια στη γραφειοκρατία που αναπτυσσόταν στη Σοβιετική Δημοκρατία και ενάντια στην παρακμή του Κομμουνιστικού Κόμματος Ρωσίας (Μπολσεβίκοι) μετά τις ήττες των κομμουνιστών σε Ουγγαρία, Βουλγαρία και Γερμανία (1919-23) και τον αποκλεισμό και απομόνωση της ΕΣΣΔ.

Ο Τρότσκι τόνισε τα τραγικά λάθη στη Γερμανία της ηγεσίας της ΚομΙντερν (Τρίτη Διεθνής) των Στάλιν-Ζινόβιεφ-Μπράντλερ και κάλεσε σε εφαρμογή μέτρων σχεδιασμένης οικονομίας και εκβιομηχάνισης στην ΕΣΣΔ με ανάπτυξη του αγροτικού τομέα (συνεταιρισμοί) παράλληλα με κομματική δημοκρατία. Σε αντίθεση, ο Στάλιν και Μπουχάριν ανάπτυξαν τη θεωρία του χτισίματος σοσιαλισμού σε μια μόνο χώρα, η απόλυτη άρνηση του Μαρξισμού και της λενινιστικής προοπτικής της Παγκόσμιας Επανάστασης. Με το σχηματισμό της Αριστερής Αντιπολίτευσης (1923-4) ο Τρότσκι και ηγετικά στελέχη των Μπολσεβίκων εναντιώθηκαν στην αντεπαναστατική πολιτική του Στάλιν ηγέτη της γραφειοκρατίας. Το Γενάρη 1928 ο Στάλιν εξόρισε τον Τρότσκι από την ΕΣΣΔ και φυλάκισε τα στελέχη της Αριστερής Αντιπολίτευσης.

lenin-trotsky-and-kamenev-in-moscow 1919

Κόκκινη Πλατεία Μόσχα, 7 Νοέμβρη 1919: Στο κέντρο της φωτό αριστερά ο Ντζερζίνσκι (γούνινο καπέλο), δίπλα του ο Καμενέφ, πιο δεξιά ο Λένιν (γούνινο καπέλο) δίπλα του ο Τρότσκι (χαιρετά).

Οι ΕΠΑ και τα κράτη της Ευρώπης αρνήθηκαν άσυλο στον Τρότσκι που βρήκε καταφύγιο στο αντι-ιμπεριαλιστικό Μεξικό. Ο Τρότσκι και οι ομάδες της Αριστερής Αντιπολίτευσης στην Ευρώπη πάλεψαν με την πολιτική του Ενιαίου Εργατικού Μετώπου ενάντια στους Ναζί στη Γερμανία και τους φασίστες στην Ισπανία. Η σταλινική γραφειοκρατία αντίθετα επέβαλε τη σεχταριστική πολιτική διαίρεσης της εργατικής τάξης στη Γερμανία και το αντεπαναστατικό Λαϊκό Μέτωπο (με τη μπουρζουαζία) στην Ισπανία και Γαλλία με καταστροφικά αποτελέσματα για την εργατική τάξη.

Το 1938 ο Τρότσκι και οι συντρόφοι του ίδρυσαν την Τέταρτη Διεθνή στο Παρίσι για τη συγκρότηση της επαναστατικής κομουνιστικής ηγεσίας των εργαζομένων στις παραμονές του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου.

Όταν ο Στάλιν ετοίμαζε τη δολοφονία του Τρότσκι – μετά τις Δίκες της Μόσχας το 1936-38 και τη δολοφονία του γιού τού Τρότσκι Λεφ Σεντόφ στο Παρίσι το Φλεβάρη 1938 – την ίδια περίοδο συζητούσε με τον Χίτλερ για το Γερμανο-Σοβιετικό Σύμφωνο Μη-επίθεσης που υπογράφτηκε στη Μόσχα τον Αύγουστο 1939, μια τεράστιων ιστορικών διαστάσεων προδοσία του ευρωπαϊκού και παγκόσμιου προλεταριάτου. 

Moskau, Stalin und Ribbentrop im Kreml

Κρεμλίνο Μόσχα 23/8/1939:Ο Στάλιν χαιρετά με χαμόγελο τον Υπουργό Εξωτερικών της φασιστικής Γερμανίας Ρίμπεντροπ.

Το Μάη του 1940 η Εν-Κα-Βε-Ντε οργάνωσε με στελέχη τού σταλινικού Μεξικανικού ΚΚ την πρώτη δολοφονική επίθεση στον Τρότσκι. Στις 20 Αυγούστου 1941 ο εκπαιδευμένος δολοφόνος της Εν-Κα-Βε-Ντε χτύπησε στο κεφάλι τον Τρότσκι με μια αξίνα χιονιού. Ο Τρότσκι πέθανε την επομένη μέρα στο νοσοκομείο.   

Στη δεκαετία του 1970 η Διεθνής Επιτροπή της 4ης Διεθνούς (ΔΕΤΔ) πραγματοποίησε έρευνα στις συνθήκες δολοφονίας του Τρότσκι. Τα πορίσματα κυκλοφόρησαν σε πολλές γλώσσες, στα ελληνικά το 1976 στις εκδόσεις Αλλαγή (Η Δολοφονία του Τρότσκι και οι συνένοχοι της Γκε-Πε-Ου).   

Ο ίδιος ο Τρότσκι θεωρούσε την ίδρυση της Τέταρτης Διεθνούς ως την πιο σπουδαία προσφορά του στον επαναστατικό μαρξισμό και επέμενε στην ίδρυση τμημάτων της σ’ όλο τον κόσμο με στελέχη που πρέπει να εκπαιδευτούν στο Διαλεχτικό Υλισμό και στη θεωρία και πραχτική της Διαρκούς Επανάστασης. –

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Από πρόσφατη διαδήλωση των εμποροϋπαλλήλων στην Αθήνα ενάντια στην κυριακάτικη λειτουργία των καταστημάτων. Ο αγώνας των εμποροϋπαλλήλων βρίσκεται στην πρωτοπορία της πάλης – παρά τα σαμποτάζ της υποταγμένης ηγεσίας της ΟΙΥΕ και το σεχταρισμό του ΠΑΜΕ – για την ανατροπή της μνημονιακής κυβέρνησης Τσίπρα. Φωτό Ε.Α.

Στα ελληνικά από τις εκδόσεις «Αλλαγή» με κάποια δυσκολία θα βρείτε τα παρακάτω έργα του Λεφ Τρότσκι, τα περισσότερα σε μετάφραση του επαναστάτη μαρξιστή αγωνιστή Θεοδόση Θωμαδάκη (1930-2013).

Αποτελέσματα και Προοπτικές (για τη θεωρία της Διαρκούς Επανάστασης, Πετρούπολη 1906, Μόσχα 1919 & 1921)

Τα Μαθήματα του Οχτώβρη (Μόσχα 1924, εισαγωγή στον τόμο των Απάντων του Τρότσκι με κείμενα για την Οχτωβριανή Επανάσταση – ελληνικά 1979 & 1985)

Η Νέα Πορεία (συλλογή άρθρων που δημοσιεύτηκαν το 1923-4 στην Πράβντα, Μόσχα 1924 – 1980)

Ο Λένιν (συλλογή άρθρων Μόσχα 1925 – μετ. Π. Πικρού 1932, 1971, 1983)

Η Τρίτη Διεθνής Μετά τον Λένιν (Βερολίνο 1929 – 1979)

Η Διαρκής Επανάσταση (Βερολίνο 1930 – 1982)

Και τώρα; Η Γερμανική Επανάσταση και η Σταλινική Γραφειοκρατία (Βερολίνο 1932 –  1932)

Η Ιστορία της Ρωσικής Επανάστασης (Βερολίνο 1930 – 1984)

Η Προδομένη Επανάσταση (Νέα Υόρκη 1936 – 1984)

Η Θανάσιμη Αγωνία του Καπιταλισμού και τα Καθήκοντα της Τέταρτης Διεθνούς – Το Μεταβατικό Πρόγραμμα (Παρίσι 1938 – 1985)

Stalin’s Gangsters (συλλογή κειμένων γραμμένων το Μάη-Αύγουστο 1940, Μεξικό Σεπτέμβρης 1940, Λονδίνο 1977)

Στην Υπεράσπιση του Μαρξισμού (Νέα Υόρκη 1942 – 1980). –

► ΚΑΤΩ Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΚΑΤΩ Η ΕΕ ΚΑΙ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ! ► 1917-2017 ★ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΧΤΩΒΡΙΑΝΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ: ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ!

► Πρωτοχρονιάτικη προκήρυξη της ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ, υποστηριχτών της Διεθνούς Επιτροπής της 4ης Διεθνούς, με επαναστατικούς αγωνιστικούς χαιρετισμούς στους/στις αναγνώστες/στριες μας, στους εργαζομένους, νεολαία, αγρότες, ανέργους και μικροεπαγγελματίες στην Ελλάδα, στους μαχητές και αγωνιστές σ’ όλο τον κόσμο.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Το πανό των εργατών τσιμεντοβιομηχανίας στην απεργιακή πορεία της 8ης Δεκέμβρη 2016. Ενάντια στις απολύσεις πρέπει να χτίσουν νέα ηγεσία στο συνδικάτο και να αγωνιστούν με καταλήψεις. Φωτό Ε.Α.

Η επαναστατική μαζική αντίσταση των εργαζομένων και της νεολαίας στην Ελλάδα και σ’ όλη την Ευρώπη ενάντια στη βάρβαρη λιτότητα των μνημονίων και στα διχτατορικά μέτρα έκτακτης ανάγκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκφράζει το κολοσσιαίο ηφαίστειο της οργής των εργαζομένων που ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΕΚΡΑΓΕΙ. Στη διάρκεια του 2017 η εργατική τάξη και νεολαία θα παλέψει για την ανατροπή των μνημονίων και αυτών που τα υποστηρίζουν!

Στο 2017 οι τραπεζίτες και τα αφεντικά θα συνεχίσουν με μεγαλύτερη αγριότητα την αντεπανάσταση του καπιταλισμού με ανεργία, φτώχεια και βία για να καθυποτάξουν την εργατική τάξη και νεολαία. Η παγκόσμια οικονομική κρίση του καπιταλισμού που ξέσπασε το 2007, που το σύστημα αποδείχτηκε ανίκανο να επιλύσει, οδηγεί σε πολέμους αλλά και σε επαναστάσεις των εργαζομένων και των καταπιεσμένων όλου του κόσμου. Αυτή είναι η πηγή του Brexit και της νίκης στο Χαλέπι και των συνεχών κινητοποιήσεων στην Ελλάδα και σ’ όλη την ΕΕ!

Tov_lenin_ochishchaet

Σοβιετική αφίσα του 1920. Ο Λένιν “σκουπίζει” από την υφήλιο βασιλιάδες, παπάδες και μπουρζουαζία. Του Ντενίσοφ.

Φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια από την Οχτωβριανή Επανάσταση όταν το Κόμμα των Μπολσεβίκων με ηγέτες τους Λένιν κσι Τρότσκι με τα Σοβιέτ εργατών, αγροτών στρατιωτών, οδήγησε τους εργαζομένους στην εξουσία συντρίβοντας το καπιταλιστικό σύστημα. Σήμερα το ιστορικό καθήκον της εργατικής τάξης και νεολαίας είναι η ανατροπή του καπιταλισμού και η ολοκλήρωση της Παγκόσμιας Σοσιαλιστικής Επανάστασης.  

Στη σημερινή επαναστατική κατάσταση των μνημονίων και της κοινοβουλευτικής χούντας Τσίπρα-Θεσμών, οι ηγεσίες των αριστερών κομμάτων και του γραφειοκρατικού συνδικαλισμού, αρνούνται να καλέσουν για την ανατροπή του Τσίπρα και του καπιταλισμού. Ο σκεπτικισμός αυτών των ηγεσιών, που δεν έχουν εμπιστοσύνη στην επαναστατικότητα της εργατικής τάξης, κρατά πίσω τον αγώνα της εργατικής τάξης.

Δεν φτάνει μιας μέρας απεργία, μια κινητοποίηση και η αλληλεγγύη. Η σημερινή κταάσταση απαιτεί ΝΕΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΑΓΩΝΑ, ΝΕΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ και ΝΕΑ ΗΓΕΣΙΑ!

Οι εργαζόμενοι και οι άνεργοι μπορεί να νικήσουν μόνο με την προοπτική της συντριβής των μνημονίων, της υπόδουλης συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και της χούντας Τσίπρα-Θεσμών.

Η μέγιστη αγωνιστική ενότητα της εργατικής τάξης, νεολαίας, αγροτών και μικροεπαγγελματιών, μπορεί να επιτευχθεί με τη ΓΕΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ με οργανωμένες καταλήψεις, μπλοκαρίσματα, επιτροπές αγώνα στους χώρους δουλειάς, και Λαϊκές Συνελεύσεις / Συμβούλια Δράσης (τύπου Σοβιέτ) σε κάθε περιοχή. Σε συνελεύσεις, οι εργαζόμενοι να εκλέξουν αντιπροσώπους και να οργανώσουν στην Αθήνα Πανελλαδική Συνέλευση για την εκλογή Συντονιστικού Οργάνου τού αγώνα.

ΧΑΝΙΑ-PATRATORA.GR_-800x510

Αποκλεισμός της Εθνικής Τράπεζας στα Χανιά από αγρότες (2014). Φωτό patrapress.

Η λύση, η έξοδος από τα μνημόνια της ΕΕ βρίσκεται στην εγκαθίδρυση μιας σοσιαλιστικής κυβέρνησης εργατών-αγροτών για εθνικοποίηση τραπεζών και μεγάλων επιχειρήσεων, διαγραφή του δημόσιου χρέους και των χρεών των νοικοκυριών, κεντρικά σχεδιασμένης οικονομίας προς ώφελος των εργαζομένων.

Η οικονομική και πολιτική κρίση της ΕΕ και η επαναστατική αντίσταση των μαζών έστειλε το 2016 τους τρεις από τους τέσσερις ηγέτες των μεγαλύτερων ευρωπαϊκών κρατών στα σκουπίδια: με το ιστορικής σημασίας Brexit ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Κάμερον παραιτήθηκε, ακολούθησε ο Ρέντσι στην Ιταλία, ενώ στη Γαλλία ο Ολάντ δεν μπορεί να είναι ούτε καν υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 2017.

Τώρα τρίζει η καρέκλα της Μέρκελ και του Σόϊμπλε, με εκλογές και στη Γερμανία το 2017, ενώ αναπτύσσεται συνέχεια η τραπεζική κρίση. Παρά το συνεχές πρόγραμμα «ποσοτικής χαλάρωσης» της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (δισεκατομμύρια ευρό κάθε μήνα πλασματικού ηλεκτρονικού χρήματος σε τράπεζες και επιχειρήσεις με σχεδόν μηδενικά επιτόκια), η καπιταλιστική τραπεζική κρίση χειροτερεύει. Στην καρδιά της τα τρισεκατομμύρια ομόλογα, μετοχές, δάνεια κλπ, χαρτιά χωρίς καμιά αξία που οι τραπεζίτες θεωρούν ως «κεφάλαιο». Σκοπός των τραπεζιτών είναι να αναγκάσουν με τη βία την εργατική τάξη να δουλεύει με μισθούς πείνας και χωρίς κανένα απολύτως δικαίωμα, για να βάλουν αξία πίσω στα άχρηστα χαρτιά που θεωρούν κεφάλαια, και έτσι να επιβιώσει το άναρχο και χρεοκοπημένο καπιταλιστικό σύστημα. Αυτό σημαίνει βία, πολέμους, διχτατορία και φασισμός ενάντια στους εργαζομένους στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και σ’ όλο τον κόσμο. Αυτή είναι η ουσία της σημερινής καπιταλιστικής αντεπανάστασης στην Ελλάδα, στην Ουκρανία, στη Συρία και στη Μέση Ανατολή.

ΠΑΡΙΣΙ 17 5 16 %22ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΟ ΝΟΜΟ%22 - Gonzalo Fuentes -Reuters

Από τις μαζικές διαδηλώσεις του 2016 στο Παρίσι ενάντια στον αντεργατικό νόμο Χομρί. Τα πανό ζητούσαν Γενική Απεργία αλλά η συνδικαλιστική γραφειοκρατία τα αγνόησε. Φωτό Συνομοσπονδία FO.

Με το ρατσισμό η ΕΕ και οι καπιταλιστικές κυβερνήσεις και τα ΜΜΕ προσπαθούν να διαιρέσουν τους εργαζομένους, να δημιουργήσουν σύγχυση και διχόνοια την ώρα των μεγάλων ιστορικών αγώνων που έχουν ξεσπάσει και θα ενταθούν το 2017. Στην Αυστρία οι εργαζόμενοι και η μεσαία τάξη νίκησαν τον φασίστα προεδρικό υποψήφιο, αλλά οι ρατσιστές και φασίστες οργανώνονται για τις εκλογές σε Ολλανδία και Γαλλία.

Αλλά οι εκλογές δεν μπορούν να επιλύσουν τίποτα καθώς ο κοινοβουλευτικός τρόπος διακυβέρνησης του καπιταλισμού έχει πεταχτεί στα σκουπίδια από τους ίδιους τους καπιταλιστές και τραπεζίτες. Θέλουν να επιβάλουν καθεστώτα έκτακτης ανάγκης και στρατοπέδων συγκέντρωσης, όπως κάνει στα νησιά ο Τσίπρας και η ΕΕ με τους πρόσφυγες. Οι τραπεζίτες και τα αφεντικά συνεργάζονται με τους φασίστες. Καθήκον των εργαζομένων, των συνδικάτων και της νεολαίας είναι να συντρίψουν τη Χρυσή Αυγή τους φασίστες και ρατσιστές στους δρόμους και στις πλατείες με την άμεση συγκρότηση εργατικών πολιτοφυλακών.

george-ourfalian

Μαχητές του Αραβικού Συριακού Στρατού νικητές στο Χαλέπι! Φωτό της 19/12/16 του George Ourfalian.

Στη Συρία ο Αραβικός Συριακός Στρατός και οι σύμμαχοι του – Ρωσία, Ιράν, Χεζμπολά και ιρακινοί μαχητές – συνέτριψαν στο Χαλέπι τους τζιχαντιστές και τους μισθοφόρους αντεπαναστάτες αντάρτες που υποστηρίζουν οι ιμπεριαλιστές, τα φεουδαρχικά καθεστώτα του Αραβικού Κόλπου και η Τουρκία.

Οι νίκες του καθεστώτος Άσαντ ξεφτύλισαν τον αμερικανικό, βρετανικό και γαλλικό ιμπεριαλισμό και διπλωματία στη Μέση Ανατολή, και έχουν δημιουργήσει τεράστια πολιτική κρίση στην Τουρκία. Ο διχτάτορας Ερντογάν προσπαθεί να επιβιώσει μέσω της συμμαχίας με τη Ρωσία που τον φέρνει σε σύγκρουση με την ΕΕ και ΝΑΤΟ.  

Η νίκη στο Χαλέπι έδωσε τεράστια ώθηση στην Ιντιφάντα της Παλαιστίνης και είναι ένα τεράστιο πλήγμα στο σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το Ισραήλ με την υποστήριξη του Τραμπ, αλλά και των φεουδαρχικών καθεστώτων, ετοιμάζει επίθεση στους Παλαιστινίους και στον αραβικό λαό. Θα έχει να αντιμετωπίσει όχι μόνο τους Παλαιστινίους μαχητές αλλά και τη Χεζμπολά, από την οποία ηττήθηκε στο παρελθόν, και την εξέγερση των αραβικών μαζών. Στην Ελλάδα οι εργαζόμενοι πρέπει να κινητοποιηθούν με αίτημα τη συγκρότηση του ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους με πρωτεύουσα την Ιερουσαλήμ.

Η εκλογή του πολυεκατομμυριούχου αντιδραστικού Τραμπ στις ΕΠΑ ήταν αποτέλεσμα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και αδυναμίας επίλυσης της από τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό. Οι εργαζόμενοι και η νεολαία αρνήθηκαν να ψηφίσουν την υποψήφια της Γουόλ Στριτ και των πολέμων Κλίντον.

Ο Τραμπ θα ξεκινήσει αμέσως επίθεση ενάντια στα εργατικά συνδικάτα και στα δικαιώματα των εργαζομένων με ρατσισμό και βία. Η αντίσταση στη φτώχεια στην ανεργία και στον πόλεμο, που εκφράστηκε με την πρωτοφανή υποστήριξη στον Σόντερς, τώρα θα πρέπει να μετεξελιχτεί σ’ ενα κίνημα με τα συνδικάτα για τη δημιουργία ενός Εργατικού Κόμματος στις ΕΠΑ αλλά και στο χτίσιμο της επαναστατικής ηγεσίας της εργατικής τάξης με κόμμα της 4ης Διεθνούς.

Στη Νότια Αμερική και στην Αφρική ο ιμπεριαλισμός σε συνεργασία με τις υποτελείς άρχουσες τάξεις προσπαθεί να επιβάλει ξανά την αποικιοκρατία. Στη Νότια Αμερική τα κόμματα της αριστεράς και της σοσιαλδημοκρατίας, όπως και στην Ευρώπη, ακολουθούν τις συνωμοσίες του ιμπεριαλισμού. Στην Αφρική τα καθεστώτα που ανέδειξαν οι αντι-αποικιακές αντι-ιμπεριαλιστικές επαναστάσεις σάπισαν και έγιναν συνεργάτες του ιμπεριαλισμού καθώς οι ηγεσίες τους αρνήθηκαν να προχωρήσουν στο σοσιαλισμό. Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα στη Νότια Αφρική όπου το ANC (ηγεσία των συνδικάτων και το Κομμουνιστικό Κόμμα Νότιας Αφρικής), που ίδρυσε ο Νέλσον Μαντέλα, δολοφονεί εργάτες. Αλλά αναπτύσσεται ένα επαναστατικό κίνημα των εργαζομένων στα ορυχεία που απαιτεί την ανατροπή του καπιταλισμού και τη συντριβή των υποταγμένων ηγετών.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Το φοιτητικό μπλοκ στην πορεία μνήμης Αλέξη Γρηγορόπουλου 6/12/16. Η Εξέγερση του 2008 καθοδηγεί!  Φωτό Ε.Α.

Δεν υπάρχει κανένα μέλλον στον καπιταλισμό παρά μαζική ανεργία, φτώχεια και συνεχείς πόλεμοι. Αυτό το παρωχημένο σύστημα που οδηγεί την ανθρωπότητα στη βαρβαρότητα, δεν μπορεί να μεταρρυθμιστεί και να βελτιωθεί. Πρέπει να ανατραπεί όσο το δυνατό γρηγορότερα από τη μαζική επαναστατική δράση της εργατικής τάξης, της νεολαίας και των συμμάχων τους.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση δημιουργεί τις αντικειμενικές συνθήκες σε κάθε χώρα για τη δημιουργία επαναστατικών μαζικών μαρξιστικών κομμάτων της Διεθνούς Επιτροπής της 4ης Διεθνούς για τη νίκη της σοσιαλιστικής επανάστασης, και αναπτύσσει την πολιτική επανάσταση σε Ρωσία και Κίνα για την ανατροπή της αντεπαναστατικής γραφειοκρατίας και των ολογαρχών.

Το τεράστιο ιστορικό μάθημα από την Οχτωβριανη Επανάσταση είναι ότι μόνο το μαρξιστικό κόμμα των Μπολσεβίκων που έχτισε ο Λένιν προχώρησε στην ανατροπή του καπιταλισμού. Όλα τα άλλα αριστερά κόμματα αρνήθηκαν την ανατροπή του καπιταλισμού και ενώθηκαν με τις αντιδραστικές δυνάμεις και τον ιμπεριαλισμό ενάντια στην πρώτη Εργατική Δημοκρατία του κόσμου.

Η Οχτωβριανή Επανάσταση με τον Κόκκινο Στρατό του Λεφ Τρότσκι κατανίκησε την αντίδραση και τον ιμπεριαλισμό, εγκαθίδρυσε την ΕΣΣΔ και κήρυξε την παγκόσμια σοσιαλιστική επανάσταση για την τελική νίκη του σοσιαλισμού.

Τα αριστερά/κομμουνιστικά και σοσιαλημοκρατικά κόμματα σ’ όλη την Ευρώπη αρνούνται την έξοδο από την ΕΕ και έχουν προδώσει τον αγώνα των εργαζομένων. Μια νέα επαναστατική ηγεσία είναι ιστορική ανάγκη σήμερα! Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, υποστηριχτές της Διεθνούς Επιτροπής της 4ης Διεθνούς, καλεί τους αγωνιστές και αγωνίστριες στον αγώνα για την ίδρυση μαρξιστικού κόμματος στην Ελλάδα για την επανάσταση και το σοσιαλισμό.

ΟΧΙ στα μνημόνια της ανεργίας και φτώχειας, ΟΧΙ στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ!

Κάτω ο Μητσοτάκης ο Τσίπρας και ο Καπιταλισμός!

Για κυβέρνηση εργατών-αγροτών!

Ζήτω η ενότητα του αγώνα της παγκόσμιας εργατικής τάξης και των καταπιεσμένων λαών για τη συντριβή του ιμπεριαλισμού!

Αθήνα 1 Γενάρη 2017.