► 1917 – 2021: 104η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ ΟΧΤΩΒΡΙΑΝΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ • Η ΕΠΟΧΗ ΠΟΛΕΜΩΝ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΝ!

Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΑΜΕΣΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΝΕΟΛΑΙΑΣ!

Ο Βλαντίμιρ Λένιν (κέντρο) και ο Λεφ Τρότσκι (χαιρετά στρατιωτικά) στη δεύτερη επέτειο της Οχτωβριανής Επανάστασης, Μόσχα 7 Νοέμβρη 1919.

Με την Οχτωβριανή Επανάσταση στη Ρωσία (25 Οχτώβρη, 7 Νοέμβρη 1917 σύμφωνα με το σημερινό ημερολόγιο) εγκαθιδρύθηκε η πρώτη Εργατική Δημοκρατία και εγκαινιάστηκε η Μεταβατική Εποχή από τον καπιταλισμό στο σοσιαλισμό. Η αλυσίδα του ιμπεριαλισμού έσπασε στο πιο αδύναμο κρίκο της, όπως είπε ο ηγέτης της Επανάστασης Βλαντίμιρ Λένιν.

Στις 16 Απρίλη (3 Απρίλη του Ιουλιανού ημερολογίου) 1917 ο Λένιν επέστρεψε στην Πετρούπολη μετά από 10 χρόνια αναγκαστικής κατοίκησης στη δυτική Ευρώπη. Στο σιδηροδρομικό σταθμό μίλησε στους χιλιάδες εργαζομένους και καταδίκασε την καπιταλιστική Προσωρινή Κυβέρνηση. Ολοκλήρωσε την ομιλία του με το σύνθημα «Ζήτω η Παγκόσμια Σοσιαλιστική Επανάσταση!».

Η εποχή του ιμπεριαλισμού είχε οδηγήσει στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, που είχε ξεσπάσει τον Αύγουστο 1914, και η Ευρώπη είχε μετατραπεί σε σφαγείο εκατομμυρίων στρατιωτών και άμαχου πληθυσμού.

Στις προηγούμενες δυο δεκαετίες ο Λένιν είχε μελετήσει και αναλύσει τις οικονομικές, πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες τής Ρωσίας και του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού.

Στο έργο του Η ανάπτυξη του καπιταλισμού στη Ρωσία (1899) ανάλυσε την κατάσταση της χώρας με το μαρξικό νόμο τής ανισομερούς και συνδυασμένης ανάπτυξης. Το Σεπτέμβρη 1915 κυκλοφόρησε το Σοσιαλισμός και πόλεμος ενάντια στους «πατριώτες» σοσιαλ-σοβινιστές και υπέρ της μετατροπής του πολέμου σε σοσιαλιστική επανάσταση.   Στο Ιμπεριαλισμός – το ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού (γράφτηκε το 1916, κυκλοφόρησε τον Απρίλη 1917) ο Λένιν παρουσίασε τον κυρίαρχο χαραχτήρα του σύγχρονου μονοπωλιακού καπιταλισμού.

Ο Λένιν στα αποκαλυπτήρια μνημείου Μαρξ και Ένγκελς, Μόσχα 7 Νοέμβρη 1918.

Παράλληλα, στην καρδιά του ιμπεριαλιστικού πολέμου το 1915-16, ο Λένιν μελέτησε τη διαλεχτική φιλοσοφία στα έργα του Γερμανού Ιδεαλιστή φιλόσοφου Γκεόργκ Χέγκελ. Στις σημειώσεις του έγραψε: «Γενικά προσπαθώ να διαβάσω τον Χέγκελ υλιστικά: Ο Χέγκελ είναι υλισμός που έχει σταθεί στο κεφάλι του [εννοεί ανάποδα] (σύμφωνα με τον Ένγκελς)» (Φιλοσοφικά τετράδια – Σύνοψη της Επιστήμης της Λογικής του Χέγκελ, Λένιν Άπαντα τόμος 38).

Ο Λένιν έχτισε το Κόμμα των Μπολσεβίκων με αταλάντευτη μάχη ενάντια στην καπιταλιστική (ιδεαλιστική) φιλοσοφία και στο Μενσεβικισμό της θεωρίας των σταδίων που θεωρούσε ότι καθήκον των σοσιαλιστών ήταν πρώτα να υποστηρίξουν την εγκαθίδρυση του καπιταλισμού στη Ρωσία, και μετά να αγωνιστούν για σοσιαλισμό.

Στα έργα του Τί να κάνουμε; (1902) και Υλισμός και Εμπειριοκριτισμός (1909) ο Λένιν δημιούργησε τις οργανωτικές (Δημοκρατικός Συγκεντρωτισμός) και φιλοσοφικές βάσεις (μέθοδος Διαλεχτικού Υλισμού) του σύγχρονου επαναστατικού κόμματος στην εποχή του ιμπεριαλισμού.   

Με τα Γράμματα από μακριά (Μάρτης 1917) και τις Θέσεις του Απρίλη (Απρίλης 1917), ο Λένιν προσανατόλισε το Κόμμα των Μπολσεβίκων στην ανατροπή τής καπιταλιστικής Προσωρινής Κυβέρνησης στη Ρωσία στην προοπτική της σοσιαλιστικής επανάστασης, σε αντίθεση με την πολιτική των Καμένεφ και Στάλιν κριτικής υποστήριξης στη ρωσική κυβέρνηση.

Η Επανάσταση του Φλεβάρη και οι Θέσεις του Λένιν έπεισαν την παράταξη των Διαπεριφερειακών Διεθνιστών  (όπου ανήκε ο Λεφ Τρότσκι) να ενταχτούν στο Κόμμα των Μπολσεβίκων, επίσημα στο 6ο Συνέδριο τον Αύγουστο 1917 όπου ο Τρότσκι εκλέχτηκε στην Κεντρική Επιτροπή δεύτερος μετά τον Λένιν.

Ο Τρότσκι, ιδρυτής και ηγέτης του Κόκκινου Στρατού, μιλά σε Κόκκινους Φρουρούς το καλοκαίρι 1918.

Από την Επανάσταση του 1905, που ο Λένιν χαραχτήρισε ως «γενική πρόβα» της Επανάστασης του Οχτώβρη, ο Τρότσκι είχε αναπτύξει τη θεωρία της Διαρκούς Επανάστασης. Το 1906 κυκλοφόρησε στην Πετρούπολη το βιβλίο του Αποτελέσματα και προοπτικές (ανατυπώθηκε το 1919 στη Μόσχα και από την Κομουνιστική Διεθνή το 1921) όπου ο Τρότσκι τόνισε ότι η επόμενη ρωσική προλεταριακή επανάσταση δεν θα σταματήσει στη “δημοκρατία” (= καπιταλισμό), αλλά θα πρέπει να είναι διαρκής, να προχωρήσει πέρα από την μπουρζουάδικη δημοκρατία με σοσιαλιστικά μέτρα και να εξαπλωθεί στην Ευρώπη.

Η πρόταση του Τρότσκι ήταν βασισμένη στο νόμο της ανισομερούς και συνδυασμένης ανάπτυξης και στην ανάλυση του Καρλ Μαρξ για την επανάσταση του 1848 στη Γαλλία (δες Η ταξική πάλη στη Γαλλία: 1848-50 και Η 18η Μπριμέρ του Λουί Μποναπάρτ).

Το καλοκαίρι του 1917 στο Κράτος και Επανάσταση ο Λένιν ανάλυσε το ταξικό κράτος βίας, βασισμένος κύρια στα γραφτά του Φρίντριχ Ένγκελς. Το καπιταλιστικό κράτος πρέπει να καταστραφεί, έγραψε ο Λένιν, με τη σοσιαλιστική επανάσταση και επανέλαβε: «Το κράτος δεν “καταργείται”. Βαθμιαία εξαφανίζεται» (έμφαση Φ. Ένγκελς στο Αντί-Ντίρινγκ, 1878, μέρος ΙΙΙ «Σοσιαλισμός», κεφάλαιο 2 «Θεωρητικά»).

Αυτή η ανάπτυξη του Διαλεχτικού Υλισμού από τον Λένιν ήταν αποτέλεσμα της τεράστιας προσπάθειας χτισίματος ενός επαναστατικού μαρξιστικού κόμματος οργανωμένο στο δημοκρατικό συγκεντρωτισμό, και στελεχωμένο από «επαγγελματίες» επαναστάτες που κινητοποιούν την εργατική τάξη, τη νεολαία και τους συμμάχους τους στη σοσιαλιστική επανάσταση ανατροπής του καπιταλισμού στο πλαίσιο της παγκόσμιας σοσιαλιστικής επανάστασης.

Το σφάλμα του Τρότσκι, στην περίοδο 1904-1917, ήταν ότι δεν κατανόησε την πάλη του Λένιν στο χτίσιμο του Κόμματος των Μπολσεβίκων, γεγονός που ο ίδιος ο Τρότσκι ομολόγησε στον πρόλογο του βιβλίου του για τη Διαρκή Επανάσταση (1919).

Το επαναστατικό 1917 ένωσε τους δυο πιο σημαντικούς μαρξιστές επαναστάτες του 20ου αιώνα.

Ο Λένιν μιλά σε στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού στις 5 Μάη 1920 στη Μόσχα.

Στις αρχές Οχτώβρη 1917 το Κόμμα των Μπολσεβίκων κέρδισε την πλειοψηφία στο Σόβιετ Πετρούπολης και ο Τρότσκι εκλέχτηκε Πρόεδρος, όπως και το 1905. Αμέσως – από την παρανομία – ο Λένιν πρότεινε την άμεση πραγματοποίηση τής επανάστασης.

Το Σόβιετ οργάνωσε Στρατιωτική Επαναστατική Επιτροπή, με Πρόεδρο τον Τρότσκι, που το πρωί της 25ης Οχτώβρη (7 Νοέμβρη) ανακοίνωσε ότι όλη η εξουσία περνά στο Σόβιετ των Εργατών και Στρατιωτών της Πετρούπολης και έστειλε την καπιταλιστική Προσωρινή Κυβέρνηση στα σκουπίδια.

«Μεταξύ της καπιταλιστικής και της κομουνιστικής κοινωνίας υπάρχει η περίοδος της επαναστατικής μεταμόρφωσης από τη μια στην άλλη. Σ’ αυτή αντιστοιχεί επίσης μια πολιτική μεταβατική περίοδος όπου το κράτος δεν μπορεί να είναι τίποτ’ άλλο παρά η επαναστατική διχτατορία του προλεταριάτου». (έμφαση του Καρλ Μαρξ στο Κριτική του Προγράμματος τής Γκότα, άνοιξη 1875, σχόλιο 4).

Η Προκήρυξη της Στρατιωτικής Επαναστατικής Επιτροπής του Σόβιετ Πετρούπολης “Προς τους Ρώσους Πολίτες”, 25 Οχτώβρη 1917, που ανακοινώνει την κατάχτηση της εξουσίας.

Στα 104 χρόνια από την Οχτωβριανή Επανάσταση έχει αποδειχτεί με τραγικό τρόπο ο χαραχτήρας της Μεταβατικής Εποχής ως εποχής πολέμων και επαναστάσεων.

Το σάπιο καθεστώς του καπιταλιστικού κράτους έχει περάσει στη βαρβαρότητα. Γεννά την ταξική καταπίεση, τις οικονομικές κρίσεις, τις πανδημίες, τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, τις ατομικές βόμβες μαζικής δολοφονίας, το φασισμό και τα ναζιστικά φρικιαστικά στρατόπεδα, τα βασανιστήρια, την πείνα και απάνθρωπη φτώχεια και εξαθλίωση, τη λεηλασία της Φύσης, την καταστροφή του πολιτισμού, τις χούντες, διχτατορίες, αστυνομοκρατίες.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση του καπιταλισμού έχει τοποθετήσει την ανθρωπότητα στο χείλος της καταστροφής της κοινωνίας και της Φύσης. Αλλά η εργατική τάξη, οι καταπιεσμένοι λαοί, η νεολαία σ’ όλο τον κόσμο βρίσκονται στο δρόμο της αντίστασης και εξέγερσης. Μόνη λύση είναι η οργάνωση των εργαζομένων στην πάλη για την ανατροπή του παρωχημένου καπιταλιστικού συστήματος.

Το πρωταρχικό καθήκον είναι η δημιουργία σε κάθε χώρα επαναστατικών μπολσεβίκικων κομμάτων της Τέταρτης Διεθνούς που ίδρυσε ο Λεφ Τρότσκι, που θα κινητοποιήσουν την εργατική τάξη στη σοσιαλιστική επανάσταση για εθνικοποιημένη σχεδιασμένη οικονομία κάτω από τον έλεγχο και διεύθυνση των εργαζομένων, για τη λειτουργία της επιστήμης και τεχνολογίας στην απελευθέρωση της κοινωνίας από τα ταξικά δεσμά. –

► 81 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΛΕΦ ΤΡΟΤΣΚΙ ΟΡΓΑΝΩΤΗ ΤΟΥ ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΚΑΙ ΙΔΡΥΤΗ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ 

► ΓΙΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ!  ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ!

Ο Λεφ Τρότσκι (Γιάνοφκα, Ουκρανία 1879 – Πόλη Μεξικό 1940) εξόριστος στο Μεξικό το 1938-9. Ιδρυτής της Τέταρτης Διεθνούς (Παρίσι 1938).

Στις 20 Αυγούστου 1940 ο πράχτορας τής σταλινικής Γκε.Πε.Ου. Χάϊμε Ραμόν Μερκαντέρ ντελ Ρίο, χτύπησε στο κεφάλι με μια αξίνα χιονιού τον εξόριστο στην Πόλη του Μεξικό Λεφ Τρότσκι. Ο Τρότσκι πέθανε την επόμενη μέρα στο νοσοκομείο.

Σήμερα, στη θανάσιμη κρίση του καπιταλισμού, οι Τροτσκιστές της Διεθνούς Επιτροπής της Τέατρης Διεθνούς, αγωνίζονται σε κάθε χώρα για τη συντριβή του ιμπεριαλισμού και ανατροπή του καπιταλισμού με συγκρότηση επαναστατικών κομμάτων για τη σοσιαλιστική επανάσταση.

Ο Μερκαντέρ καταδικάστηκε από μεξικανικό δικαστήριο και παράμεινε 20 χρόνια στη φυλακή, αλλά ο Στάλιν τον παρασημοφόρησε. Mετά την αποφυλάκιση του και τη μετάβαση του στην Κούβα τo 1960, η Σοβιετική Γραφειοκρατία του Χρουτσιόφ τον παρασημοφόρησε ξανά ως Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης!

Παρά τους διωγμούς και εξορίες ο Τρότσκι είχε ιδρύσει το 1930 τη Διεθνή Αριστερή Αντιπολίτευση που είχε κατορθώσει σε αρκετές χώρες του κόσμου να συγκροτήσει πυρήνες αγωνιστών και κόμματα που είχαν αντιταχτεί στη Σταλινική Γραφειοκρατία και την προδοσία της Οχτωβριανής Επανάστασης.

Ο Τρότσκι ανάλυσε διεξοδικά τη φύση του Φασισμού και κάλεσε σε Ενιαίο Εργατικό Μέτωπο τα σοσιαλ-δημοκρατικά, κομουνιστικά και αριστερά κόμματα για τη νίκη επί του Φασισμού με προοπτική την εργατική εξουσία.

Το 1938 στο Παρίσι αντιπρόσωποι κομμάτων που υποστήριζαν τον αγώνα του Τρότσκι ίδρυσαν την Τέταρτη Διεθνή ως το κόμμα του παγκόσμιου προλεταριάτου για την ολοκλήρωση της Σοσιαλιστικής Επανάστασης με τη συντριβή του ιμπεριαλισμού και την ανατροπή του καπιταλισμού. 

Όπως ο Λένιν ίδρυσε την Τρίτη Κομουνιστική Διεθνή το 1919 μετά την προδοσία της Σοσιαλδημοκρατίας, έτσι και ο Τρότσκι ίδρυσε την Τέταρτη Διεθνή για να εκπαιδευτούν στο Διαλεχτικό Υλισμό και στο Μπολσεβικισμό οι νεαροί αγωνιστές και αγωνίστριες.

Στην Πολιτική Διαθήκη του το 1923 ο Λένιν ανέφερε ότι ο Τρότσκι ήταν ο «πιο ικανός σύντροφος στην Κεντρική Επιτροπή» και κάλεσε το Μπολσεβίκικο Κόμμα να καθαιρέσει τον Στάλιν από Γ.Γ. του ΚΚΡ(Μπ.).

Βλαντίμιρ Λένιν και Λεφ Τρότσκι (στο κέντρο της φωτό) στη συγκέντρωση στη Μόσχα 7/11/1919 στη δεύτερη επέτειο της Οχτωβριανής Επανάστασης.

Η ίδρυση της Τέταρτης Διεθνούς κράτησε άσβηστο το Μαρξισμό και το Μπολσεβικισμό, ενώ οι απόγονοι του Ιόσιφ Στάλιν με το «Σοσιαλισμό σε μια Χώρα» και την «Ειρηνική Συνύπαρξη με τον Ιμπεριαλισμό», ξεπούλησαν τα επαναστατικά κινήματα, τη Σοβιετική Ένωση και τα παραμορφωμένα εργατικά κράτη στην ανατολική Ευρώπη.

Η Τέταρτη Διεθνής με το ιδρυτικό μανιφέστο  «Η Θανάσιμη Αγωνία του Καπιταλισμού και τα Καθήκοντα της Τέταρτης Διεθνούς – Το Μεταβατικό Πρόγραμμα» (1938), τόνισε την άμεση ανάγκη συγκρότησης επαναστατικών κομμάτων σ’ όλες τις χώρες και τη χωρίς όρους υπεράσπιση της Σοβιετικής Ένωσης.

Αυτές οι κεντρικές θέσεις ήταν αποτέλεσμα της διαλεχτικής υλιστικής ανάλυσης του Λένιν για την Παγκόσμια Επανάσταση και τη Μεταβατική Εποχή, και της θεωρίας της Διαρκούς Επανάστασης του Τρότσκι.

Σήμερα, στην περίοδο της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης του καπιταλισμού και της πανδημίας του κορονοϊού, που στέλνουν την ανθρωπότητα στην κόλαση της βάρβαρης λιτότητας και πολέμων, τα κόμματα και οι αγωνιστές της Διεθνούς Επιτροπής της Τέταρτης Διεθνούς (ΔΕΤΔ, ιδρύθηκε το 1953) σ’ όλες τις χώρες αγωνίζονται για την ανατροπή των καπιταλιστικών κυβερνήσεων και τη συντριβή του ΝΑΤΟ, και στην Ευρώπη για την ανατροπή της ΕΕ και την αντικατάσταση της από τα Ενωμένα Σοσιαλιστικά Κράτη της Ευρώπης.

Από φοιτητική διαδήλωση του Μάη 2021 ενάντια στους διχτατορικούς νόμους και αστυνομοκρατία της χούντας Μητσοτάκη. Φωτό Ε.Α.

Η ΔΕΤΔ παραμένει σταθερά στην πολιτική του Τρότσκι για την υπεράσπιση της Σοβιετικής Ένωσης, και σήμερα υπερασπίζεται τη Ρωσία και την Κίνα από τους ιμπεριαλιστές, παρά τα καθεστώτα Πούνιν και Σι. Καλεί στην επαναγκαθίδρυση της αυθεντικής εργατικής δημοκρατίας των Σόβιετ (Συμβουλίων) με την πολιτική επανάσταση ανατροπής του Πούτιν, του Σι και της σταλινικής γραφειοκρατίας και ολιγαρχίας.

Αναπόσπαστο τμήμα της πολιτικής δράσης της ΔΕΤΔ είναι και η υπεράσπιση των αντι-ιμπεριαλιστικών καθεστώτων όπως της Βενεζουέλας, της Συρίας, της Κούβας, του Ιράν κ.α. και της νίκης της παλαιστινιακής επανάστασης για τη συντριβή του σιονισμού. Η ΔΕΤΔ καλεί για τη συγκρότηση ενιαίου σοσιαλιστικού κράτους της Παλαιστίνης από τους Παλαιστίνιους και Εβραίους. 

Η ΔΕΤΔ παραμένει μια αριθμητικά μικρή δύναμη στο εργατικό και σοσιαλιστικό κίνημα. Έχει συνείδηση ότι παρά τη σημερινή κρίση της κοινωνίας από την κατάρρευση του καπιταλισμού, δεν έχει ακόμη συγκροτηθεί μαζικό επαναστατικό κίνημα. Στηρίζει την ανάπτυξη της στην επαναστατική φύση της εργατικής τάξης και στις σημερινές μαζικές εξεγέρσεις της νεολαίας που δεν ανέχονται τη μαζική ανεργία και διχτατορικά καθεστώτα του καπιταλισμού.

Από τις απεργιακές κινητοποιήσεις των ναυτεργατών ενάντια στη χούντα Μητσοτάκη. Εδώ ναυτεργάτες του σωματείου ΠΕΝΕΝ στο λιμάνι Πειραιά. Με τη νεολαία καλούνται στην οργάνωση Πανελλαδικής Πανεργατικής Συνέλευσης για την οργάνωση της μάχης ανατροπής της χούντας Μητσοτάκη. Φωτό Ε.Α.

Στη δεκαετία του 1970 η Διεθνής Επιτροπή της Τέταρτης Διεθνούς πραγματοποίησε πολύχρονη έρευνα στις συνθήκες δολοφονίας του Λεφ Τρότσκι. Τα πορίσματα κυκλοφόρησαν στα αγγλικά από το 1975 και στα ελληνικά το 1976 από τις εκδόσεις Αλλαγή («Η Δολοφονία του Τρότσκι και οι συνένοχοι της Γκε-Πε-Ου»).

Οι έρευνες επιβεβαίωσαν με νέα στοιχεία τα σταλινικά σχέδια εξόντωσης του Τρότσκι, και τις δολοφονίες από πράχτορες της Γκε.Πε.Ου. του γιού του Λεφ Σεντόφ στο Παρίσι (1938) και των ηγετικών στελεχών της Τέταρτης Διεθνούς Έρβιν Γούλφ (1937) και Ρούντολφ Κλέμενς (1938).

Οι έρευνες αποκάλυψαν και τους συνένοχους της Γκε.Πε.Ου. μέσα στο τροτσκιστικό κίνημα και τις επαφές του ηγετικού στελέχους του αμερικανικού τροτσκιστικού κόμματος SWP Τζότζεφ Χάνσεν με τις αμερικανικές αρχές.

Στη δεκαετία του 1930 με διαταγές του Στάλιν εξορίστηκαν και δολοφονήθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες μέλη του Κόμματος των Μπολσεβίκων μαζί με εκατομμύρια πολιτών της ΕΣΣΔ και κομουνιστών απ’ όλο τον κόσμο.

Στις διαβόητες στημένες Δίκες της Μόσχας, 1936-38, ο Στάλιν εξόντωσε τους ηγέτες του Μπολσεβίκικου Κόμματος που είχαν οργανώσει την Οχτωβριανή Επανάσταση.

Απεργία εργατών στην ενέργεια ενάντια στην ιδιωτικοποίηση, Γαλλία Ιούνης 2021. Φωτό CGT

Οι αντεπαναστατικές θεωρίες της σταλινικής γραφειοκρατίας – Σοσιαλισμός σε μια χώρα, σεχταρισμός ενάντια στη σοσιαλδημοκρατία της Γερμανίας, και Λαϊκά Μέτωπα με τη μπουρζουαζία – οδήγησαν στην άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία το 1933 και στην προδοτική συντριβή της Ισπανικής Επανάστασης το 1938.  

Τον Αύγουστο 1939 η Σταλινική Γραφειοκρατία πραγματοποίησε μια νέα κολοσιαία προδοσία τής εργατικής τάξης όταν υπόγραψε στη Μόσχα το «Σύμφωνο μη-Επίθεσης» με τη ναζιστική Γερμανία!  

Οι δολοφονίες των στελεχών της Τέταρτης Διεθνούς, καθώς επίσης οι δολοφονίες κομουνιστών στελεχών που έσπαγαν από το σταλινικό καθεστώς (Φ. Ρασκόλνικαφ, ήρωας του Εμφύλιου Πολέμου, Ίγνας Ρέϊς κ.α.), αποδείχτηκαν τεράστια πλήγματα στη νέα Διεθνή που δεν κατάφερε στη διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου και στις επόμενες δεκαετίες να συγκροτήσει πυρήνες επαναστατικών ηγεσιών και μαζικά κόμματα.

Η τεράστια πίεση του καπιταλισμού και σταλινισμού οδήγησε σε πολιτικά σχίσματα που καταράκωσαν τις δυνάμεις της ΔΕΤΔ στις δεκαετίες 1950-1980.

Από τη διεθνή μεγάλη συγκέντρωση στο Λονδίνο της Τέατρτης Διεθνούς (ΔΕΤΔ) για τα 100 χρόνια από την Οχτωβριανή Επανάσταση. Φωτό Ε.Α.

Όμως στην ίδια περίοδο η Δ.Ε. της Τέταρτης Διεθνούς κατόρθωσε να εκπαιδεύσει σειρά στελεχών που συνέχισαν την πάλη του Λεφ Τρότσκι και την ανάπτυξη του Μαρξισμού.

Στη σημερινή θανάσιμη κρίση του χρεοκοπημένου καπιταλισμού, οι ΕΠΑ και η ΕΕ είναι ανίκανες να επιλύσουν την οικονομική κρίση και να προφυλάξουν τον πληθυσμό από πανδημίες. 

Παρά τη νέα ιστορική τους ήττα στο Αφγανιστάν, ετοιμάζουν νέους πολέμους που οδηγούν την ανθρωπότητα στη βαρβαρότητα. 

Μόνο η ανατροπή του καπιταλισμού μπορεί να επιλύσει την κρίση. Οι νέοι και νέες καλούνται μέσα από τους αγώνες και εξεγέρσεις του σήμερα ενάντια στη χούντα Μητσοτάκη, να συγκροτήοσυν επαναστατικό κόμμα της Τέατρτης Διεθνούς για τη Σοσιαλιστική Επανάσταση. –

► 79 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΛΕΦ ΤΡΟΤΣΚΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΚΑΝΓΚΣΤΕΡ ΤΟΥ ΣΤΑΛΙΝ.

ΛΕΝΙΝ 1923: «Ο ΤΡΟΤΣΚΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΙΟ ΙΚΑΝΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΩΝ. ΝΑ ΚΑΘΑΙΡΕΘΕΙ Ο ΣΤΑΛΙΝ».

LD

Ο Λεφ Τρότσκι στο Μεξικό το 1938.

«Η σημερινή κρίση της ανθρώπινης κουλτούρας είναι κρίση τής ηγεσίας του προλεταριάτου. Οι συνειδητοί εργάτες, ενωμένοι στην Τέταρτη Διεθνή, δείχνουν στην τάξη τους το δρόμο εξόδου από την κρίση. Προσφέρουν ένα πρόγραμμα βασισμένο στη διεθνή εμπειρία για την πάλη του προλεταριάτου και όλων των καταπιεσμένων του κόσμου για την απελευθέρωση τους. Προσφέρουν ένα αψεγάδιαστο λάβαρο. Εργάτες – άντρες και γυναίκες – όλων των χωρών, ενταχτείτε στο λάβαρο της επερχόμενης νίκης σας!» – Η Θανάσιμη Αγωνία του Καπιταλισμού και τα Καθήκοντα της Τέταρτης Διεθνούς, Το Μεταβατικό Πρόγραμμα (1938).

Στις 20 Αυγούστου 1940 ο πράχτορας της σταλινικής Γκε-Πε-Ου (η υπηρεσία κρατικής ασφάλειας τού Εν-Κα-Βε-Ντε – Υπουργείου Εσωτερικών της ΕΣΣΔ) Ραμόν Μερκαντέρ, δολοφόνησε με μια αξίνα χιονιού τον εξόριστο στο Μεξικό ηγέτη τής Τέταρτης Διεθνούς Λεφ Τρότσκι, συναρχηγό της Οχτωβριανής Επανάστασης και οργανωτή του νικηφόρου Κόκκινου Στρατού. Ο Τρότσκι μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο όπου πέθανε την επομένη μέρα 21 Αυγούστου 1940.

Στις διαβόητες στημένες Δίκες της Μόσχας, 1936-38, ο Στάλιν είχε ήδη εξοντώσει όλους τους ηγέτες του Μπολσεβίκικου Κόμματος που είχαν οργανώσει την Οχτωβριανή Επανάσταση. Από το 1928 με διαταγές του Στάλιν είχαν εξοριστεί ή δολοφονηθεί εκατοντάδες χιλιάδες μέλη του Κόμματος των Μπολσεβίκων μαζί με εκατομμύρια πολιτών της ΕΣΣΔ και κομουνιστών απ’ όλο τον κόσμο.

Οι αντεπαναστατικές θεωρίες της σταλινικής γραφειοκρατίας – Σοσιαλισμός σε μια χώρα, σεχταρισμός ενάντια στη σοσιαλδημοκρατία της Γερμανίας, και Λαϊκά Μέτωπα με τη μπουρζουαζία – είχαν οδηγήσει στην άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία το 1933 και στη συντριβή της Ισπανικής Επανάστασης το 1938.  

Ο Τρότσκι, που η σταλινική γραφειοκρατία εξόρισε από την ΕΣΣΔ το 1928, εξακολουθούσε να αγωνίζεται ενάντια στον ιμπεριαλισμό, φασισμό και σταλινισμό και το 1938 στη Γαλία ιδρύθηκε η Τέταρτη Διεθνής για να συγκροτηθεί η νέα κομουνιστική ηγεσία της εργατικής τάξης.

Όπως ο Λένιν δημιούργησε την Τρίτη Κομουνιστική Διεθνή το 1919 ενάντια στην προδοσία της Σοσιαλδημοκρατίας, έτσι και ο Τρότσκι ίδρυσε την Τέταρτη Διεθνή, ως το κόμμα της Παγκόσμιας Σοσιαλιστικής Επανάστασης.

Τον Αύγουστο 1939 η σταλινική γραφειοκρατία πραγματοποίησε μια νέα κολοσιαία προδοσία τής εργατικής τάξης όταν υπόγραψε στη Μόσχα το «Σύμφωνο μη-Επίθεσης»με τη ναζιστική Γερμανία! Η Πολωνία διχοτομήθηκε και ο Χίτλερ στράφηκε κατά της Σκανδιναβίας, των Κάτω Χωρών και της Γαλίας που καταχτήθηκε τον Ιούνη 1940.

Moskau, Stalin und Ribbentrop im Kreml

Μόσχα 23/8/1939: Ο Στάλιν χαιρετά τον Υπουργό Εξωτερικών της φασιστικής Γερμανίας Ρίμπεντροπ.

Στις 24 Μάη 1940 με αρχηγό τον ζωγράφο Σικουέριος, πράχτορες της Γκε-Πε-Ου και Μεξικανοί μέλη του ΚΚΜ πραγματοποίησαν αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας στο σπίτι του Τρότσκι στο Κογιοκάν.

Ακολούθησε τον Αύγουστο η δολοφονία του Τρότσκι στο γραφείο του στη συνοικία Κογιοκάν τής Πόλης του Μεξικό, από τον Ραμόν Μερκαντέρ Καταλανό πράχτορα της Γκε-Πε-Ου. Ο Μερκαντέρ εκμεταλλευόμενος τη φιλία του με μια από τις γραμματείς στο Κογιοκάν, μπήκε στο γραφείο του Τρότσκι μόνος και τον χτύπησε στο κεφάλι με την αξίνα.

Ο Μερκαντέρ καταδικάστηκε και παράμεινε 20 χρόνια στη φυλακή στο Μεξικό, αλλά ο Στάλιν τον παρασημοφόρησε. Mετά την αποφυλάκιση του και τη μετάβαση του στην Κούβα τo 1960, η σταλινική γραφειοκρατία του Χρουτσιόφ τον παρασημοφόρησε ξανά ως Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης!

lenin_second_anniversary_october_revolution_moscow

Ο Βλαντίμιρ Λένιν και ο Λεφ Τρότσκι (χαιρετά στρατιωτικά στο κέντρο της φωτό) στο γιορτασμό της δεύτερης επετείου της Οχτωβριανής Επανάστασης. Μόσχα, Κόκκινη Πλατεία 7/11/1919.

Στην Πολιτική Διαθήκη του το 1923 ο Λένιν ανέφερε ότι ο Τρότσκι ήταν ο «πιο ικανός σύντροφος στην Κεντρική Επιτροπή» και κάλεσε το Μπολσεβίκικο Κόμμα να καθαιρέσει τον Στάλιν από Γ.Γ. του ΚΚΡ(Μπ.).

Μετά την εξορία του απο την ΕΣΣΔ το 1929, οι “δημοκρατικές” ΕΠΑ και τα κράτη της Ευρώπης αρνήθηκαν άσυλο στον Τρότσκι ο οποίος βρήκε τελικά καταφύγιο στο αντι-ιμπεριαλιστικό Μεξικό, φιλοξενούμενος στο σπίτι τής ζωγράφου Φρίντα Κάλο και του επίσης ζωγράφου Ντιέγο Ριβέρα. Μετά τις διαφωνίες του με τον Ριβέρα και την Κάλο, ο Τρότσκι μετακόμισε σε άλλο σπίτι που σήμερα είναι το Μουσείο Τρότσκι το οποίο διευθύνει επιτροπή και ο εγγονός του Εστεμπάν Βόλκαφ, γιός της κόρης του Τρότσκι Ζινάϊντα και του Πλάτο Βόλκαφ.

Ο Τρότσκι θεωρούσε την ίδρυση της Τέταρτης Διεθνούς (Παρίσι 1938), ως την πιο σπουδαία προσφορά του στον επαναστατικό Μαρξισμό και επέμενε στην ίδρυση τμημάτων της σ’ όλο τον κόσμο με στελέχη που έπρεπε να εκπαιδευτούν στο Διαλεχτικό Υλισμό και στη θεωρία και πραχτική της Διαρκούς Επανάστασης.

Με το Πρόγραμμα της Τέταρτης Διεθνούς«Η Θανάσιμη Αγωνία του Καπιταλισμού και τα Καθήκοντα της Τέταρτης Διεθνούς – Το Μεταβατικό Πρόγραμμα», που δημοσιεύτηκε το 1938 πριν από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο (1939-45), ο Τρότσκι είχε καλέσει την παγκόσμια εργατική τάξη, νεολαία και αγροτιά, να αποτρέψουν την πορεία προς ένα νέο ιμπεριαλιστικό πόλεμο με την ανατροπή του καπιταλισμού. Κάλεσε την εργατική τάξη να στρέψει τα όπλα ενάντια στην άρχουσα τάξη σε κάθε χώρα και να υπερασπιστεί το εκφυλισμένο εργατικό κράτος τής ΕΣΣΔ από το φασισμό και τον ιμπεριαλισμό, παρά τη σταλινική ηγεσία και τα εγκλήματα της.

Τόνισε την ανάγκη συγκρότησης επαναστατικών Μαρξιστικών κομμάτων της Τέταρτης Διεθνούς σε κάθε χώρα για να αντισταθούν στο Φασισμό και στον Ιμπεριαλισμό, και να προετοιμαστούν για τις επαναστατικές συνθήκες που θα δημιουργηθούν στο τέλος του πολέμου.  

TROTSKY GRAVE MEXICO 2008

 Η σωρός του Λεφ Τρότσκι κάηκε και οι στάχτες τάφηκαν στο σπίτι του – σήμερα Μουσείο – στο Κογιοκάν, στην Πόλη του Μεξικό. Φωτό 2008, Gunther Schenk.

Στη δεκαετία του 1970 η Διεθνής Επιτροπή της 4ης Διεθνούς (ΔΕΤΔ) πραγματοποίησε έρευνα στις συνθήκες δολοφονίας του Τρότσκι. Τα πορίσματα κυκλοφόρησαν και στα ελληνικά το 1976 από τις εκδόσεις Αλλαγή («Η Δολοφονία του Τρότσκι και οι συνένοχοι της Γκε-Πε-Ου»). Εκείνες οι έρευνες επιβεβαίωσαν με νέα στοιχεία τα σταλινικά σχέδια εξόντωσης του Τρότσκι, του γιού του Λεφ Σεντόφ στο Παρίσι και των ηγετικών στελεχών της Τέταρτης Διεθνούς. Οι έρευνες αποκάλυψαν και τους συνένοχους της Γκε-Πε-Ου, και τις επαφές του ηγετικού στελέχους του αμερικανικού τροτσκιστικού κόμματος Τζότζεφ Χάνσεν με τις αμερικανικές αρχές και το FBI.    

Στην Ελλάδα το ΚΚΕ έχει ανάγει σε κορυφαίους επαναστάτες μαρξιστές ηγέτες τον Στάλιν και τον Ζαχαριάδη, τους κύριους υπεύθυνους της προδοτικής ήττας του Δημοκρατικού Στρατού. Το ΚΚΕ συνεχίζει να θεωρεί ως σωστές τις Δίκες της Μόσχας και την εξόντωση των ηγετικών μελών της Κεντρικής Επιτροπής των Μπολσεβίκων τον Οχτώβρη 1917 (Τρότσκι, Ζινόβιεφ, Μπουχάριν, Καμένεφ, Ρίκαφ, Ζιεμέλις, Μπουμπνόφ, Κρεστίνσκι, Μιλιούτιν, Σμίλγκα, Σακαλνικόφ).

fullsizeoutput_688

Από παλαιότερη κινητοποίηση ναυτεργατών στον Πειραιά. Στην πάλη για την ανατροπή Μητσοτάκη, πρέπει να αγωνιστούν για την εκδίωξη της προδοτικής συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας από ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ – Ομοσπονδίες, και να υποστηρίξουν μια νέα επαναστατική ηγεσία στο εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα από τους αγωνιστές της νέας γενιάς.     

Σήμερα η Τέταρτη Διεθνής παλεύει για την παγκόσμια σοσιαλιστική επανάσταση, για τη συντριβή του αμερικανικού καπιταλισμού και της ΕΕ, για τη συντριβή του ιμπεριαλισμού, του Σιονισμού και του ρατσισμού, για τη νίκη των εργαζομένων και των αγροτών σ’ όλο τον κόσμο, στην Παλαιστίνη, στη Βενεζουέλα, στο Ιράν και στη Συρία. Η Τέταρτη Διεθνής υπερασπίζεται τα εκφυλισμένα εργατικά κράτη στη Ρωσία και Κίνα από τον ιμπεριαλισμό, αλλά αγωνίεται ασυμβίβαστα για την ανατροπή των Ολιγαρχών και της Γραφειοκρατίας σε Ρωσία και Κίνα. 

Στην Ελλάδα οι υποστηριχτές της Τέταρτης Διεθνούς καλούν στη συντριβή των αιώνιων μνημονίων που ψήφισαν Παπανδρέου-Βενιζέλος-Σαμαράς-Τσίπρας-Μητσοτάκης, και αγωνίζονται για την οργάνωση Γενική Πολιτική Απεργία Διαρκείας με καταλήψεις και μπλοκαρίσματα, για την ανατροπή της κυβέρνησης διχτατορικού “επιτελικού κράτους” του Μητσοτάκη. Η ανατροπή Μητσοτάκη θα ανοίξει το δρόμο για την έξοδο από ΕΕ και ΝΑΤΟ, για την εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων, για την ανατροπή του καπιταλισμού με προοπτική τα Ενωμένα Σοσιαλιστικά Κράτη της Ευρώπης. 

Επιλογή από βιβλία του Τρότσκι που έγραψε στη δεκαετία του 1930:

Η Διαρκής Επανάσταση (1930 – ελληνικά 1982)

Η ζωή μου – προσπάθεια αυτοβιογραφίας (1930 – 1986)

Η Ιστορία της Ρωσικής Επανάστασης (1930 – 1984)

Και τώρα; Ζωτικά ζητήματα για το γερμανικό προλεταριάτο (1932)

Η Προδομένη Επανάσταση (1936 – 1984)

Η Θανάσιμη Αγωνία του Καπιταλισμού και τα Καθήκοντα της Τέταρτης Διεθνούς, Το Μεταβατικό Πρόγραμμα (1938 – 1985)

Στην Υπεράσπιση του Μαρξισμού (1942 – 1980). –

► 80 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ, ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ.

«ΟΛΗ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΧΑΡΑΧΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΚΥΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟΥ» Μανιφέστο της Τέταρτης Διεθνούς 3 Σεπτέμβρη 1938.

worldaffairsjournal@com

Παλαιστινιακή Επανάσταση: Στην Εμπροσθοφυλακή της Παγκόσμιας Επανάστασης για την ανατροπή του Ιμπεριαλισμού και του Σιονισμού.  Φωτό worldaffairsjournal@com

Το Ιδρυτικό Συνέδριο της Τέταρτης Διεθνούς πραγματοποιήθηκε πριν 80 χρόνια, στις 3 Σεπτέμβρη 1938 στο Περινί, προάστιο του Παρισιού. Συμμετείχαν 30 αντιπρόσωποι από 10 χώρες: Ελλάδα, ΕΠΑ, Γαλία, Βρετανία, Γερμανία, ΕΣΣΔ, Ιταλία, Πολωνία, Βέλγιο, Ολανδία, καθώς επίσης και από τη Λατινική Αμερική.

Ο Λεφ Τρότσκι ήταν εξόριστος στο Μεξικό.  

Σκοπός της ίδρυσης της Τέταρτης Διεθνούς ήταν να συγκροτήσει τον πυρήνα για τη δημιουργία του παγκόσμιου επαναστατικού κόμματος του προλεταριάτου για την παγκόσμια σοσιαλιστική επανάσταση.

Σύφωνα με τον Τρότσκι, η ίδρυση της Τέταρτης Διεθνούς ήταν απόλυτα αναγκαία μετά την αντιδραστική προδοτική πολιτική της σταλινικής γραφειοκρατίας στη Γερμανία που οδήγησε στην κατάληψη της εξουσίας από τον Χίτλερ το 1933.

Όπως ο Λένιν και το Μπολσεβίκικο Κόμμα ίδρυσαν το 1919 την Τρίτη Διεθνή για να οικοδομήσουν ένα παγκόσμιο επαναστατικό κόμμα, μετά την προδοσία της Σοσιαλδημοκρατίας (Δεύτερη Διεθνής), έτσι και ο Τρότσκι αγωνίστηκε για την ίδρυση της Τέταρτης Δεθνούς.

Φωτό: (αρι. προς δεξ.) Λεφ Σεντόφ. Ρούντολφ Κλέμεντ, Έρβιν Γουλφ: οργανωτές της ίδρυσης της Τέταρτης Διεθνούς δολοφονήθηκαν από πράχτορες του Στάλιν.

Παρά τις δολοφονίες των ηγετικών στελεχών του τροτσκιστικού κινήματος (Σεντόφ, Κλέμεντ, Γουλφ) από την Γκε.Πε.Ου. του Στάλιν  – την ίδια περίοδο που δολοφονούσε τους Μπολσεβίκους ηγέτες στις δίκες της Μόσχας το 1936-8 – και τους διωγμούς και φυλακίσεις από τα φασιστικά και δημοκρατικά καπιταλιστικά καθεστώτα, η Τέταρτη Διεθνής ιδρύθηκε σε μια κορυφαία στιγμή της παγκόσμιας ιστορίας, τις παραμονές του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου.

Με το «Μεταβατικό Πρόγραμμα: Η θανάσιμη αγωνία του καπιταλισμού και τα καθήκοντα της Τέταρτης Διεθνούς» (3/9/1938) καθώς και με το μανιφέστο «Ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο!» (15/9/1938), η Τέταρτη Διεθνής έβαλε τα θεμέλια για τη συγκρότηση επαναστατικών κομμάτων σ’ όλο τον κόσμο, μέσα από την πάλη ενάντια στο φασισμό, το σταλινισμό και την καπιταλιστική δημοκρατία.

Ως ο οργανωτής της Οχτωβριανής Επανάστασης το 1917, ιδρυτής του Κόκκινου Στρατού και νικητής του Εμφυλίου Πολέμου και των ξένων ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων στη Σοβιετική Δημοκρατία το 1918-20, ο Τρότσκι γνώριζε ότι το παγκόσμιο προλεταριάτο θα κινητοποιηθεί ενάντια στον πόλεμο αλλά και μέσα από τον πόλεμο, με τα κινήματα Αντίστασης, θα πάλευε για το σοσιαλισμό.

Ο Τρότσκι δολοφονήθηκε από πράχτορες του Στάλιν τον Αύγουστο 1940, αλλά η πρόγνωση του βγήκε απόλυτα σωστή: τα κινήματα Αντίστασης στο φασισμό και στην αποικιοκρατία αναδείχτηκαν στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και κατέχτησαν την εξουσία σε αρκετές χώρες, όπως στη Γιουγκοσλαβία και στην Κίνα. Αλλά η σταλινική γραφειοκρατία πρόδωσε τον αγώνα για εγκαθίδρυση του σοσιαλισμού σε Ελλάδα, Ιταλία και Γαλία.

LD

Ο Λεφ Τρότσκι στο Μεξικό το 1938.

Στα 80 χρόνια από την ίδρυση της, η Τέταρτη Διεθνής πάλεψε για τη σοσιαλιστική επανάσταση και την ανατροπή του καπιταλισμού, και για την υπεράσπιση χωρίς όρους της ΕΣΣΔ, της Κίνας και των άλλων εργατικών κρατών. Κάλεσε για την πολιτική επανάσταση ανατροπής τής σταλινικής γραφειοκρατίας, για την εξουσία των σοβιέτ (συμβουλίων).

Υποστήριξε τις εξεγέρσεις ενάντια στο σταλινισμό στην ανατολική Ευρώπη και τη νίκη όλων των αντι-αποικιακών και αντι-ιμπεριαλιαστικών δυνάμεων, από τους Μάου-Μάου στην Κένυα το 1952 μέχρι σήμερα για τη νίκη της επανάστασης σε Παλαιστίνη, Συρία και Ιράν.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 η Τέταρτη Διεθνής κινδύνευσε από μια θεωρία υποτίμησης του Τροτσκισμού που οδηγούσε στον αφανισμό της. Τα στελέχη της, ιδιαίτερα σε ΕΠΑ, Γαλία και Βρετανία, κατάφεραν να κρατήσουν τη δομή της και η Τέταρτη Διεθνής ονομάστηκε Διεθνής Επιτροπή της Τέταρτης Διεθνούς – ΔΕΤΔ.

30 april 1975

30 Απρίλη 1975: οι νικηφόροι Βιέτ-Κογκ μπαίνουν στη Σαϊγκόν – σήμερα Πόλη Χο Τσι Μίνχ.

Στη δεκαετία του 1970, καθώς η πλασματική οικονομική άνθηση του καπιταλισμού κατέρρεε, η ΔΕΤΔ συγκέντρωσε χιλιάδες αγωνιστές που είχαν παλέψει ενάντια στις μεταπολεμικές διχτατορίες του ιμπεριαλισμού, το σταλινισμό και τον πόλεμο στο Βιέτ-Ναμ.

Τμήματα της ΔΕΤΔ με εκατοντάδες και χιλιάδες μέλη, συγκροτήθηκαν κύρια στην Ευρώπη, αλλά και στις ΕΠΑ και στην Ασία.

Τα τμήματα της ΔΕΤΔ απέχτησαν τέτοια δύναμη που έκδοσαν βδομαδιάτικες εφημερίδες και ειδικά έντυπα για τη νεολαία, τους εργάτες, τους διανοούμενους και επίσης θεωρητικά περιοδικά.

Την ίδια περίοδο η ΔΕΤΔ απέχτησε συντροφικούς δεσμούς με τα παλαιστινιακά, αραβικά, αφρικανικά, ασιατικά και λατινοαμερικανικά επαναστατικά αντι-ιμπεριαλιστικά κινήματα.

Αποκορύφωμα της ανάπτυξης της ΔΕΤΔ ήταν η έκδοση της πρώτης καθημερινής τροτσκιστικής εφημερίδας «The News Line», το 1973 από το βρετανικό τμήμα της, που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Το δεύτερο ισχυρό πλήγμα στην ΔΕΤΔ καταφέρθηκε το 1984-85 από πεσιμιστές και από υποστηριχτές της αντεπαναστατικής κλίκας του Γκορμπατσόφ.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 Το πανό της ΠΕΝΕΝ (σωματείο ναυτών) σε απεργιακή πορεία. Για τη Δευτέρα 3 Σεπτέμβρη η ΠΝΟ (Πανελλήνια ομοσπονδία ναυτικών) κήρυξε 24ωρη πανελλαδική απεργία για ΣΣΕ και αυξήσεις.  Φωτό Ε.Α.

Η ΔΕΤΔ οπλισμένη με τη μαρξιστική μέθοδο, το διεθνισμό, την επαναστατική εμπειρία και την ανάλυση τής σημερινής αντικειμενικής οικονομικής και πολιτικής κρίσης του ιμπεριαλισμού, οργανώνει τα τμήματα της για να συγκροτήσει μαζικά επαναστατικά κόμματα σ’ όλο τον κόσμο για την ανατροπή του καπιταλισμού.

Καλεί τους αγωνιστές και τη νεολαία στην Ελλάδα σ’ αυτή τη μάχη με πρόγραμμα την οργάνωση Γενικής Πολιτικής Απεργίας Διαρκείας για την ενοποίηση των αγώνων της εργατικής τάξης, νεολαίας, αγροτιάς και μικροεπαγγελματιών, για την ανατροπή της κοινοβουλευτικής μνημονιακής χούντας Τσίπρα-ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΛ, για τη συντριβή του Μητσοτάκη.

Για τη διαγραφή του δημόσιου χρέους και των χρεών των εργατικών οικογενειών με έξοδο από ΕΕ και εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων.

Για ανατροπή του καπιταλισμού, για σχεδιασμένη οικονομία, για τα Ενωμένα Σοσιαλιστικά Κράτη της Ευρώπης, για τη νίκη της Παλαιστινιακής και Παγκόσμιας Επανάστασης. –

► 78 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΛΕΦ ΤΡΟΤΣΚΙ – Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΑΠΑΙΤΕΙ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΙΑΡΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ!

Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΚΑΛΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ Σ’ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ!

fullsizeoutput_3d5

Ο Λεφ Τρότσκι μιλά στο Πανεπιστήμιο της Κοπενγχάγης το 1932 στην επέτειο της Οχτωβριανής Επανάστασης. Είχε προσκαλεστεί από το φοιτητικό σύλλογο. Φωτό Robert Capa.

Στις 20 Αυγούστου 1940 ο πράχτορας της σταλινικής Γκε-Πε-Ου [η υπηρεσία κρατικής ασφάλειας  του Εν-Κα-Βε-Ντε (Υπουργείου Εσωτερικών της ΕΣΣΔ)] Ραμόν Μερκαντέρ δολοφόνησε με μια αξίνα χιονιού τον Λεφ Τρότσκι στο γραφείο του, στη συνοικία Κογιοκάν τής Πόλης του Μεξικό. Ο Τρότσκι μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο όπου πέθανε την επομένη 21 Αυγούστου 1940. Ήταν το μεγαλύτερο πλήγμα του Στάλιν στη σοσιαλιστική επανάσταση.

Στις διαβόητες στημμένες Δίκες της Μόσχας, 1936-38, ο Στάλιν εξόντωσε όλους τους ηγέτες του Μπολσεβίκικου Κόμματος που είχαν οργανώσει τον Οχτώβρη.

fullsizeoutput_46f2

Σύνθεση φωτογραφιών των ηγετών της Οχτωβριανής Επανάστασης που δημοσιεύτηκε σε αμερικανική τροτσκιστική εφημεριδα. Όλοι οι κύριοι ηγέτες του Οχτώβρη – Τρότσκι, Κάμενεφ, Μπουχάριν, Ζινόβιεφ, Ρίκοφ κ.α. – δολοφονήθηκαν από τη σταλινική γραφειοκρατία.

Ο Τρότσκι, που η σταλινική γραφειοκρατία εξόρισε από την ΕΣΣΔ το 1928, εξακολουθούσε να αγωνίζεται ενάντια στον ιμπεριαλισμό, φασισμό και σταλινισμό και το 1938 στη Γαλία ιδρύθηκε η Τέταρτη Διεθνής για να συγκροτηθεί η νέα κομουνιστική ηγεσία της εργατικής τάξης.

Όπως ο Λένιν δημιούργησε την Τρίτη Κομουνιστική Διεθνή το 1919 ενάντια στην προδοσία της Σοσιαλδημοκρατίας, έτσι και ο Τρότσκι ίδρυσε την Τέταρτη Διεθνή, ως το κόμμα της Παγκόσμιας Σοσιαλιστικής Επανάστασης.

Στον Εμφύλιο Πόλεμο της Ισπανίας (1936-39), οι σταλινικοί του ΚΚΙ και οι πράχτορες του Εν-Κα-Βε-Ντε εξόντωσαν τους αριστερούς, πραγματοποίησαν κυβέρνηση συνασπισμού με τη μπουρζουαζία και οδήγησαν την ισπανική επανάσταση στην προδοσία και ήττα.

Τον Αύγουστο 1939 η σταλινική γραφειοκρατία πραγματοποίησε μια νέα κολοσιαία προδοσία της εργατικής τάξης όταν υπόγραψε στη Μόσχα “Σύμφωνο μη-Επίθεσης” με τη ναζιστική Γερμανία! Η Πολωνία διχοτομήθηκε και ο Χίτλερ στράφηκε κατά της Σκανδιναβίας, των Κάτω Χωρών και της Γαλίας που καταχτήθηκε τον Ιούνη 1940.

Moskau, Stalin und Ribbentrop im Kreml

Μόσχα 23/8/1939: Ο Στάλιν χαιρετά τον Υπουργό Εξωτερικών της φασιστικής Γερανίας Ρίμπεντροπ.

Στις 24 Μάη 1940 με αρχηγό τον φημισμένο ζωγράφο Σικουέριος πράχτορες της Γκε-Πε-Ου και Μεξικανοί μέλη του ΚΚΜ πραγματοποίησαν αποτυχημένη απόπειρα στο σπίτι του Τρότσκι στο Κογιοκάν για να τον δολοφονήσουν.

Η Γκε-Πε-Ου για μήνες προετοίμαζε τον Καταλανό Ραμόν Μερκαντέρ, τον οποίο είχε στρατολογήσει στον Εμφύλιο Πόλεμο της Ισπανίας, για να δολοφονήσει τον Τρότσκι.

Ο Μερκαντέρ εκμεταλλευόμενος τη φιλία του με μια από τις γραμματείς στο Κογιοκάν, μπήκε στο γραφείο του Τρότσκι μόνος και τον χτύπησε στο κεφάλι με την αξίνα.

lenin_second_anniversary_october_revolution_moscow

Ο Βλαντίμιρ Λένιν και ο Λεφ Τρότσκι (χαιρετά στρατιωτικά στο κέντρο της φωτό) στο γιορτασμό της δεύτερης επετείου της Οχτωβριανής Επανάστασης. Μόσχα, Κόκκινη Πλατεία 7/11/1919.

Ο Μερκαντέρ καταδικάστηκε και παράμεινε 20 χρόνια στη φυλακή αλλά ο Στάλιν τον παρασημοφόρησε. Mετά την αποφυλάκιση του, τo 1960, και τη μετάβαση του στην Κούβα, η σταλινική γραφειοκρατία του Χρουτσιόφ τον παρασημοφόρησε ξανά ως Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης!

Στη δεκαετία του 1970 η Διεθνής Επιτροπή της 4ης Διεθνούς (ΔΕΤΔ) πραγματοποίησε έρευνα στις συνθήκες δολοφονίας του Τρότσκι. Τα πορίσματα κυκλοφόρησαν και στα ελληνικά το 1976 από τις εκδόσεις Αλλαγή (“Η Δολοφονία του Τρότσκι και οι συνένοχοι της Γκε-Πε-Ου”).   

Ο ίδιος ο Τρότσκι θεωρούσε την ίδρυση της Τέταρτης Διεθνούς ως την πιο σπουδαία προσφορά του στον επαναστατικό μαρξισμό και επέμενε στην ίδρυση τμημάτων της σ’ όλο τον κόσμο με στελέχη που πρέπει να εκπαιδευτούν στο Διαλεχτικό Υλισμό και στη θεωρία και πραχτική της Διαρκούς Επανάστασης.

fullsizeoutput_46fb

Από τη μεταφορά της σωρού του Λεφ Τρότσκι από το νοσοκομείο στο Πάνθεον της Πόλης του Μεξικό. Η σωρός του κάηκε και οι στάχτες τάφηκαν στο σπίτι του – σήμερα μουσείο – στο Κογιοκάν.

Πριν από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο (1939) ο Τρότσκι είχε καλέσει την παγκόσμια εργατική τάξη, νεολαία και αγροτιά, να αποτρέψουν την πορεία προς ένα νέο ιμπεριαλιστικό πόλεμο με την ανατροπή του καπιταλισμού. Κάλεσε για την υπεράσπιση της ΕΣΣΔ από το φασισμό και ιμπεριαλισμό, ως εργατικού κράτους παρά τη σταλινική ηγεσία και τα εγκλήματα της.

Μετά την εξορία του απο την ΕΣΣΔ το 1929, οι “δημοκρατικές” ΕΠΑ και τα κράτη της Ευρώπης αρνήθηκαν άσυλο στον Τρότσκι που βρήκε τελικά καταφύγιο στο αντι-ιμπεριαλιστικό Μεξικό φιλοξενούμενος στο σπίτι τής ζωγράφου Φρίντα Κάλο και του επίσης ζωγράφου Ντιέγο Ριβέρα ηγέτη των τροτσκιστών στο Μεξικό. Μετά τις διαφωνίες του με τον Ριβέρα και την Κάλο, ο Τρότσκι μετακόμισε σε άλλο μεγάλο σπίτι που σήμερα είναι μουσείο το οποίο διευθύνει επιτροπή και ο εγγονός του Εστεμπάν Βολκόφ.

DSC03533

Από απεργιακή πορεία στην Αθήνα 30/5/2018. Η πάλη της εργατικής τάξης και νεολαίας πρέπει να εξελιχτεί σε Γενική Πολιτική Απεργία Διαρκείας για την ανατροπή της κοινοβουλευτικής χούντας Τσίπρα-ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΛ απ’ τα αριστερά! Φωτό Ε.Α.

Στην Πολιτική Διαθήκη του το 1923 ο Λένιν ανέφερε ότι ο Τρότσκι ήταν ο “πιο ικανός σύντροφος στην Κεντρική Επιτροπή” και κάλεσε το Μπολσεβίκικο Κόμμα να καθαιρέσει τον Στάλιν.

Σήμερα η Τέταρτη Διεθνής παλεύει για τη σοσιαλιστική επανάσταση, για τη συντριβή του ιμπεριαλισμού και της ΕΕ! Για τη νίκη των εργαζομένων και των αγροτών σ’ όλο τον κόσμο, για τη νίκη της Παλαιστινιακής Επανάστασης, για την υπεράσπιση της Βενεζουέλας, του Ιράν και της Συρίας ενάντια στον ιμπεριαλισμό. Για την υπεράσπιση των εκφυλισμένων εργατικών κρατών Ρωσίας, Κίνας από τον ιμπεριαλισμό. 

Για τη συντριβή των αιώνιων μνημονίων που υπόγραψε ο Τσίπρας, για την ανατροπή της κοινοβουλευτικής χούντας Τσίπρα-ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΛ από τα αριστερά με Γενική Πολιτική Απεργία Διαρκείας, για έξοδο από ΕΕ και ΝΑΤΟ, για την εθνικοποίηση των τραπεζών και μεγάλων επιχειρήσεων, για την ανατροπή του καπιταλισμού στην Ελλάδα, για τις Ενωμένες Σοσιαλιστικές Χώρες της Ευρώπης. – 

Επιλογή από βιβλία του Τρότσκι που έγραψε στη δεκαετία του 1930:

Η Διαρκής Επανάσταση (Βερολίνο 1930 – ελληνικά 1982)

Η Ιστορία της Ρωσικής Επανάστασης (Βερολίνο 1930 – 1984)

Η Προδομένη Επανάσταση (Νέα Υόρκη 1936 – 1984)

Η Θανάσιμη Αγωνία του Καπιταλισμού και τα Καθήκοντα της Τέταρτης Διεθνούς – Το Μεταβατικό Πρόγραμμα (Παρίσι 1938 – 1985)

Στην Υπεράσπιση του Μαρξισμού (Νέα Υόρκη 1942 – 1980). –

► ΛΕΦ ΤΡΟΤΣΚΙ: 7 ΝΟΕΜΒΡΗ 1879 – 21 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1940

► ΗΓΕΤΗΣ ΤΟΥ ΣΟΒΙΕΤ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ ΣΤΙΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ 1905 ΚΑΙ ΟΧΤΩΒΡΗ 1917, ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΟΥ ΛΕΝΙΝ ΟΡΓΑΝΩΤΗΣ ΤΗΣ ΟΧΤΩΒΡΙΑΝΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ, ΙΔΡΥΤΗΣ ΚΑΙ ΗΓΕΤΗΣ ΤΟΥ ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ, ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΗΣ 4ης ΔΙΕΘΝΟΥΣ, ΘΕΩΡΗΤΙΚΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑΡΚΟΥΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

LD

Λεφ Τρότσκι (φωτό 1938)

«Όσο για συμφιλίωση [με τους Μενσεβίκους και τους Σοσιαλιστές-Επαναστάτες] δεν μπορώ να μιλήσω στα σοβαρά. Ο Τρότσκι εδώ και καιρό είπε ότι η ενοποίηση είναι αδύνατη. Ο Τρότσκι το κατάλαβε αυτό και από τότε δεν έχει υπάρξει καλύτερος Μπολσεβίκος.» – Από τα πραχτικά της συνεδρίασης της Επιτροπής Πετρούπολης του Μπολσεβίκικου Κόμματος, 1/14 Νοέμβρη 1917 [μια βδομάδα μετά την Οχτωβριανή Επανάσταση]

Σήμερα συμπληρώνονται 77 χρόνια από τη δολοφονία του Λεφ Τρότσκι στην Πόλη του Μεξικό από τον σταλινικό πράχτορα της Εν-Κα-Βε-Ντε Ραμόν Μερκαντέρ. Από το 1923 ο Τρότσκι είχε ξεκινήσει τον αγώνα ενάντια στη γραφειοκρατία που αναπτυσσόταν στη Σοβιετική Δημοκρατία και ενάντια στην παρακμή του Κομμουνιστικού Κόμματος Ρωσίας (Μπολσεβίκοι) μετά τις ήττες των κομμουνιστών σε Ουγγαρία, Βουλγαρία και Γερμανία (1919-23) και τον αποκλεισμό και απομόνωση της ΕΣΣΔ.

Ο Τρότσκι τόνισε τα τραγικά λάθη στη Γερμανία της ηγεσίας της ΚομΙντερν (Τρίτη Διεθνής) των Στάλιν-Ζινόβιεφ-Μπράντλερ και κάλεσε σε εφαρμογή μέτρων σχεδιασμένης οικονομίας και εκβιομηχάνισης στην ΕΣΣΔ με ανάπτυξη του αγροτικού τομέα (συνεταιρισμοί) παράλληλα με κομματική δημοκρατία. Σε αντίθεση, ο Στάλιν και Μπουχάριν ανάπτυξαν τη θεωρία του χτισίματος σοσιαλισμού σε μια μόνο χώρα, η απόλυτη άρνηση του Μαρξισμού και της λενινιστικής προοπτικής της Παγκόσμιας Επανάστασης. Με το σχηματισμό της Αριστερής Αντιπολίτευσης (1923-4) ο Τρότσκι και ηγετικά στελέχη των Μπολσεβίκων εναντιώθηκαν στην αντεπαναστατική πολιτική του Στάλιν ηγέτη της γραφειοκρατίας. Το Γενάρη 1928 ο Στάλιν εξόρισε τον Τρότσκι από την ΕΣΣΔ και φυλάκισε τα στελέχη της Αριστερής Αντιπολίτευσης.

lenin-trotsky-and-kamenev-in-moscow 1919

Κόκκινη Πλατεία Μόσχα, 7 Νοέμβρη 1919: Στο κέντρο της φωτό αριστερά ο Ντζερζίνσκι (γούνινο καπέλο), δίπλα του ο Καμενέφ, πιο δεξιά ο Λένιν (γούνινο καπέλο) δίπλα του ο Τρότσκι (χαιρετά).

Οι ΕΠΑ και τα κράτη της Ευρώπης αρνήθηκαν άσυλο στον Τρότσκι που βρήκε καταφύγιο στο αντι-ιμπεριαλιστικό Μεξικό. Ο Τρότσκι και οι ομάδες της Αριστερής Αντιπολίτευσης στην Ευρώπη πάλεψαν με την πολιτική του Ενιαίου Εργατικού Μετώπου ενάντια στους Ναζί στη Γερμανία και τους φασίστες στην Ισπανία. Η σταλινική γραφειοκρατία αντίθετα επέβαλε τη σεχταριστική πολιτική διαίρεσης της εργατικής τάξης στη Γερμανία και το αντεπαναστατικό Λαϊκό Μέτωπο (με τη μπουρζουαζία) στην Ισπανία και Γαλλία με καταστροφικά αποτελέσματα για την εργατική τάξη.

Το 1938 ο Τρότσκι και οι συντρόφοι του ίδρυσαν την Τέταρτη Διεθνή στο Παρίσι για τη συγκρότηση της επαναστατικής κομουνιστικής ηγεσίας των εργαζομένων στις παραμονές του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου.

Όταν ο Στάλιν ετοίμαζε τη δολοφονία του Τρότσκι – μετά τις Δίκες της Μόσχας το 1936-38 και τη δολοφονία του γιού τού Τρότσκι Λεφ Σεντόφ στο Παρίσι το Φλεβάρη 1938 – την ίδια περίοδο συζητούσε με τον Χίτλερ για το Γερμανο-Σοβιετικό Σύμφωνο Μη-επίθεσης που υπογράφτηκε στη Μόσχα τον Αύγουστο 1939, μια τεράστιων ιστορικών διαστάσεων προδοσία του ευρωπαϊκού και παγκόσμιου προλεταριάτου. 

Moskau, Stalin und Ribbentrop im Kreml

Κρεμλίνο Μόσχα 23/8/1939:Ο Στάλιν χαιρετά με χαμόγελο τον Υπουργό Εξωτερικών της φασιστικής Γερμανίας Ρίμπεντροπ.

Το Μάη του 1940 η Εν-Κα-Βε-Ντε οργάνωσε με στελέχη τού σταλινικού Μεξικανικού ΚΚ την πρώτη δολοφονική επίθεση στον Τρότσκι. Στις 20 Αυγούστου 1941 ο εκπαιδευμένος δολοφόνος της Εν-Κα-Βε-Ντε χτύπησε στο κεφάλι τον Τρότσκι με μια αξίνα χιονιού. Ο Τρότσκι πέθανε την επομένη μέρα στο νοσοκομείο.   

Στη δεκαετία του 1970 η Διεθνής Επιτροπή της 4ης Διεθνούς (ΔΕΤΔ) πραγματοποίησε έρευνα στις συνθήκες δολοφονίας του Τρότσκι. Τα πορίσματα κυκλοφόρησαν σε πολλές γλώσσες, στα ελληνικά το 1976 στις εκδόσεις Αλλαγή (Η Δολοφονία του Τρότσκι και οι συνένοχοι της Γκε-Πε-Ου).   

Ο ίδιος ο Τρότσκι θεωρούσε την ίδρυση της Τέταρτης Διεθνούς ως την πιο σπουδαία προσφορά του στον επαναστατικό μαρξισμό και επέμενε στην ίδρυση τμημάτων της σ’ όλο τον κόσμο με στελέχη που πρέπει να εκπαιδευτούν στο Διαλεχτικό Υλισμό και στη θεωρία και πραχτική της Διαρκούς Επανάστασης. –

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Από πρόσφατη διαδήλωση των εμποροϋπαλλήλων στην Αθήνα ενάντια στην κυριακάτικη λειτουργία των καταστημάτων. Ο αγώνας των εμποροϋπαλλήλων βρίσκεται στην πρωτοπορία της πάλης – παρά τα σαμποτάζ της υποταγμένης ηγεσίας της ΟΙΥΕ και το σεχταρισμό του ΠΑΜΕ – για την ανατροπή της μνημονιακής κυβέρνησης Τσίπρα. Φωτό Ε.Α.

Στα ελληνικά από τις εκδόσεις «Αλλαγή» με κάποια δυσκολία θα βρείτε τα παρακάτω έργα του Λεφ Τρότσκι, τα περισσότερα σε μετάφραση του επαναστάτη μαρξιστή αγωνιστή Θεοδόση Θωμαδάκη (1930-2013).

Αποτελέσματα και Προοπτικές (για τη θεωρία της Διαρκούς Επανάστασης, Πετρούπολη 1906, Μόσχα 1919 & 1921)

Τα Μαθήματα του Οχτώβρη (Μόσχα 1924, εισαγωγή στον τόμο των Απάντων του Τρότσκι με κείμενα για την Οχτωβριανή Επανάσταση – ελληνικά 1979 & 1985)

Η Νέα Πορεία (συλλογή άρθρων που δημοσιεύτηκαν το 1923-4 στην Πράβντα, Μόσχα 1924 – 1980)

Ο Λένιν (συλλογή άρθρων Μόσχα 1925 – μετ. Π. Πικρού 1932, 1971, 1983)

Η Τρίτη Διεθνής Μετά τον Λένιν (Βερολίνο 1929 – 1979)

Η Διαρκής Επανάσταση (Βερολίνο 1930 – 1982)

Και τώρα; Η Γερμανική Επανάσταση και η Σταλινική Γραφειοκρατία (Βερολίνο 1932 –  1932)

Η Ιστορία της Ρωσικής Επανάστασης (Βερολίνο 1930 – 1984)

Η Προδομένη Επανάσταση (Νέα Υόρκη 1936 – 1984)

Η Θανάσιμη Αγωνία του Καπιταλισμού και τα Καθήκοντα της Τέταρτης Διεθνούς – Το Μεταβατικό Πρόγραμμα (Παρίσι 1938 – 1985)

Stalin’s Gangsters (συλλογή κειμένων γραμμένων το Μάη-Αύγουστο 1940, Μεξικό Σεπτέμβρης 1940, Λονδίνο 1977)

Στην Υπεράσπιση του Μαρξισμού (Νέα Υόρκη 1942 – 1980). –

► ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΕ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΙΤΩΝ & ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ – ΓΙΑ ΤΑ ΕΝΩΜΕΝΑ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΑ ΚΡΑΤΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ!

► H ΕΕ ΚΑΙ Η ΕΥΡΩΖΩΝΗ ΤΡΑΝΤΑΖΟΝΤΑΙ ΣΥΘΕΜΕΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ. 

H ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΕΕ – ΒΡΕΤΑΝΙΑΣ  ΠΡΟΪΟΝ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΤΩΝ ΤΕΡΑΣΤΙΩΝ ΦΥΓΟΚΕΝΤΡΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΙ. 

Οπλισμένα ΜΑΤ στην Αθήνα (φωτό 902.gr), σε εμπορικό κέντρο στο Λονδίνο, και στους δρόμους του Παρισιού: ΕΕ σημαίνει “κατάσταση έκτακτης ανάγκης” διχτατορικών μέτρων μνημονίων λιτότητας ενάντια στην ευρωπαϊκή εργατική τάξη.  

Την προηγούμενη Παρασκευή στη συνάντηση κορυφής της ΕΕ, συμφωνήθηκαν όροι για να παραμείνει η Βρετανία μέλος της ΕΕ. Το κύριο μέρος της συμφωνίας αφορούσε τη λειτουργία του Σίτι του Λονδίνου ανεξάρτητα, χωρίς παρεμβολές, από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στη Φρανκφούρτη.

Η συμφωνία περιλάμβανε τον όρο ότι η Βρετανία εξαιρείται από το πλαίσιο των διαδικασιών για την περαιτέρω πολιτική και οικονομική συνεργασία («ολοκλήρωση») της ΕΕ.

Για να ικανοποιήσει τους ρατσιστές του κόμματος του ο συντηρητικός (Τόρι) πρωθυπουργός της Βρετανίας Ντέϊβιντ Κάμερον συμφώνησε ώστε για 4 χρόνια οι κάτοικοι της Βρετανίας που προέρχονται από την ΕΕ (κύρια από τις ανατολικοευρωπαϊκές χώρες) δεν θα δικαιούνται ούτε επιδόματα πρόνοιας για τα παιδιά τους ούτε επίδομα ανεργίας για τους ίδιους.

Ο πρόεδρος της Γαλλίας Ολάντ δήλωσε ικανοποιημένος καθώς αυτή η συμφωνία δεν αλλάζει την οικονομική πολιτική της ΕΕ και της Ευρωζώνης και το Σίτι δεν παίρνει κανένα προνόμιο. Ο άξονας Παρίσι-Βερολίνο είναι πιά το αναμφισβήτητο κέντρο της ΕΕ.

Ο Κάμερον ανάγγειλε δημοψήφισμα υπέρ ή όχι παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ στις 23 Ιούνη 2016. Ήδη 6 υπουργοί της κυβέρησης Κάμερον και ο δήμαρχος Λονδίνου Μπόρις Τζόνσον (επίδοξος νέος αρχηγός των Τόριδων) τάχτηκαν ενάντια στον πρωθυπουργό και ενάντια στην παραμονή της Βρετανίας στην ΕΕ.

Ενάντια στην ΕΕ έχουν ταχτεί πάνω από 100 βουλευτές των Τόριδων και το ακροδεξιό ρατσιστικό κόμμα ΓΙΟΥΚΙΠ (UKIP – ανεξάρτητο κόμμα ενωμένου βασιλείου). Υπέρ της ΕΕ τάχτηκαν το Εργατικό Κόμμα του Τζέρεμι Κόρμπιν και μικρότερα καπιταλιστικά κόμματα (Φιλελεύθεροι, Πράσινοι).

Σε ανακοίνωση του το Επαναστατικό Κόμμα των Εργατών (WRP), Βρετανικό Τμήμα της Διεθνούς Επιτροπής της 4ης Διεθνούς, κάλεσε την εργατική τάξη να ψηφίσει ΟΧΙ στο δημοψήφισμα και οργανώνει πολιτική εκστρατεία για την έξοδο της Βρετανίας από την ΕΕ, για την οργάνωση της σοσιαλιστικής επανάστασης, για τα Ενωμένα Σοσιαλιστικά Κράτη της Ευρώπης.

Οι κεντριστές του βρετανικού Κόμματος Σοσιαλιστών Εργατών (SWP) τάχτηκαν υπέρ του ΟΧΙ σύμφωνα, όπως αναφέρουν, «με τη σοσιαλιστική και διεθνιστική θέση» και με σύνθημα «μια άλλη Ευρώπη».

Το δημοψήφισμα έχει χωρίσει στα δύο τους Τόριδες με αποτέλεσμα το κόμμα να μην πάρει θέση υπέρ ή κατά της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ γιατί η μεγάλη πλειοψηφία των μελών είναι ενάντια στην ΕΕ! Αντανακλά το βαθύ σχίσμα στη χρεοκοπημένη άρχουσα τάξη της Βρετανίας: ένα κομμάτι θέλει να είναι ο σύμμαχος των ΕΠΑ και έξω από την Ευρώπη ενώ το άλλο, μεγαλύτερο, κομμάτι βλέπει το μέλλον του μέσα στην Ευρώπη. Ήδη μετά από κάλεσμα του Κάμερον πολλές επιχειρήσεις στο Σίτι και στη βιομηχανία τάχτηκαν υπέρ της παραμονής στην ΕΕ.

Ο πρόεδρος των ΕΠΑ Μπάρακ Ομπάμα έχει καλέσει τη Βρετανία να παραμείνει στην ΕΕ.

Ο Κάμερον ελπίζει σε μια «ειδική σχέση» με την ΕΕ ως ο «πρεσβευτής» των ΕΠΑ για να επιβιώσει ο καπιταλισμός στη χώρα του. Οι Τόριδες που θέλουν να αποχωρήσουν από την ΕΕ θέλουν μια πέρα για πέρα αντιδραστική ρατσιστική Βρετανία με νόμους ενάντια στα συνδικάτα και στις πολιτικές ελευθερίες.

Μια νίκη του Κάμερον και του ΝΑΙ στο δημοψήφισμα της 23ης Ιούνη, θα διχάσει ακόμη περισσότερο τους Τόριδες και θα οδηγήσει στην αποχώρηση δεκάδων βουλευτών που θα φιάξουν ένα νέο ακροδεξιό κόμμα. Τότε ο Κάμερον θα αναγκαστεί να συγκροτήσει με το Εργατικό Κόμμα μια κυβέρνηση συνασπισμού, μια κυβέρνηση απόλυτης κρίσης.

Το ζήτημα της σχέσης ΕΕ-Βρετανίας δείχνει τις τεράστιες φυγόκεντρες δυνάμεις που έχουν αναπτυχθεί στην ΕΕ ως αποτέλεσμα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.

Ειδικές σχέσεις ζητούν όλες οι ανατολικοευρωπαϊκές χώρες με την προσφυγική κρίση. Μέσα στην Ευρωζώνη η Ιταλία έχει ανακοινώσει σημαντικές αντιρρήσεις στην πολιτική της Γερμανίας και της ΕΚΤ (Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας).

Όμως η Γερμανία και η Γαλλία θέλουν να επιβάλουν ένα υπέρ-υπουργείο Οικονομικών της ΕΕ στις Βρυξέλες με δικαιοδοσία πάνω από τα εθνικά κοινοβούλια.

Όπως απέδειξαν τα μνημόνια, μέσα στην ΕΕ όχι μόνο δεν υπάρχει εθνική ανεξαρτησία, αλλά επιβολή μιας οικονομικής και πολιτικής διχτατορίας. Ο Τσίπρας και η ελληνική άρχουσα τάξη το έχουν αποδεχτεί για να σώσουν τον ελληνικό καπιταλισμό.

Η αντίσταση στα μνημόνια είναι αδιαίρετη και ενιαία με τον αγώνα για την ανατροπή της κυβέρνησης Τσίπρα-Θεσμών και την έξοδο από ΕΕ.

Οι Τροτσκιστές αγωνίζονται για την ανατροπή του καπιταλισμού και την προοπτική μιας Ομοσπονδίας, μιας Ένωσης Σοσιαλιστικών Κρατών στην Ευρώπη.

Tov_lenin_ochishchaet

Σοβιετική αφίσα του 1920. Ο Λένιν “σκουπίζει” από την υφήλιο βασιλιάδες, παπάδες και μπουρζουαζία. Του Ντενίσοφ.

ΚΚΕ & ΑΝΤΑΡΣΥΑ:  ενάντια και αντίθετοι στην προοπτική της Ένωσης των Σοσιαλιστικών Κρατών της Ευρώπης.

Στην Ελλάδα το ΚΚΕ αρνείται την προοπτική της ευρωπαϊκής επανάστασης και τη συγκρότηση μιάς ένωσης σοσιαλιστικών ευρωπαϊκών κρατών, καθώς παραμένει υποστηριχτής της εθνικο-αντιδραστικής θεωρίας του σταλινισμού «για σοσιαλισμό σε μια χώρα».

Αλλά και οι κεντριστές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (ΝΑΡ και ΣΕΚ) αρνούνται την προοπτική μιας ένωσης σοσιαλιστικών ευρωπαϊκών κρατών.

Γι’ αυτούς – όπως αναφέρει παραπάνω η θέση του βρετανικού ΣΕΚ – οι Ευρωπαίοι εργαζόμενοι πρέπει να είναι ενάντια στην καπιταλιστική ΕΕ στη βάση της «σοσιαλιστικής και διεθνιστικής αλληλεγγύης».

Αλλά η προοπτική μιας ενωμένης σοσιαλιστικής Ευρώπης, ως  η αναγκαία επέχταση της σοσιαλιστικής επανάστασης, «δεν βγαίνει από υπολογισμούς μιας αφηρημένης διεθνιστικής αλληλεγγύης», έγραψε το 1928 ο Λέφ Τρότσκι (τότε εξόριστος στην Άλμα-Ατα).

Το ζήτημα είναι κορυφαίο για την επιβίωση της σοσιαλιστικής επανάστασης με την εξάπλωση της σ’ όλη την Ευρώπη. Η ανατροπή της καπιταλιστικής ΕΕ από το προλεταριάτο δεν οδηγεί ΠΙΣΩ σε εθνικά ανεξάρτητα κράτη, αλλά μπροστά προς την ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΤΗΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ με την εξάπλωση της σ’ όλη την Ευρώπη και σ’ όλο τον κόσμο. Μόνο έτσι η σοσιαλιστική επανάσταση μπορεί να επιβιώσει και να μην ηττηθεί ή μετατραπεί σε μια εθνικιστική αντεπαναστατική γραφειοκρατία.

Ενάντια στο σταλινικό πρόγραμμα του «σοσιαλισμού σε μια χώρα» ο Τρότσκι έγραψε το 1928 το Η Τρίτη Διεθνής μετά τον Λένιν. Στο κεφάλαιο «Το σύνθημα των Ενωμένων Σοβιετικών Πολιτειών της Ευρώπης», ο Τρότσκι αναφέρει τη θέση του το 1915, στην ακμή του πρώτου παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού πολέμου:

«Μια περίπου ολοκληρωμένη οικονομική ενοποίηση της Ευρώπης από τα πάνω μέσα από συμφωνία των καπιταλιστικών κυβερνήσεων είναι μια ουτοπία». [έμφαση από τον Τρότσκι]

Η οικονομική ενοποίηση της Ευρώπης, αναφέρει ο Τρότσκι, «γίνεται ένα επαναστατικό καθήκον του ευρωπαϊκού προλεταριάτου στην πάλη του ενάντια στον ιμπεριαλιστικό προστατευτισμό και το όργανο του το μιλιταρισμό». [έμφαση από τον Τρότσκι]. Το 1923 το κάλεσμα για τις Σοσιαλιστικές Ενωμένες Πολιτείες της Ευρώπης έγινε αποδεχτό ως πολιτική της Τρίτης Διεθνούς. Το 1928 η σταλινική γραφειοκρατία το αφαίρεσε. –