► 1917 – 2021: 104η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ ΟΧΤΩΒΡΙΑΝΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ • Η ΕΠΟΧΗ ΠΟΛΕΜΩΝ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΝ!

Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΑΜΕΣΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΝΕΟΛΑΙΑΣ!

Ο Βλαντίμιρ Λένιν (κέντρο) και ο Λεφ Τρότσκι (χαιρετά στρατιωτικά) στη δεύτερη επέτειο της Οχτωβριανής Επανάστασης, Μόσχα 7 Νοέμβρη 1919.

Με την Οχτωβριανή Επανάσταση στη Ρωσία (25 Οχτώβρη, 7 Νοέμβρη 1917 σύμφωνα με το σημερινό ημερολόγιο) εγκαθιδρύθηκε η πρώτη Εργατική Δημοκρατία και εγκαινιάστηκε η Μεταβατική Εποχή από τον καπιταλισμό στο σοσιαλισμό. Η αλυσίδα του ιμπεριαλισμού έσπασε στο πιο αδύναμο κρίκο της, όπως είπε ο ηγέτης της Επανάστασης Βλαντίμιρ Λένιν.

Στις 16 Απρίλη (3 Απρίλη του Ιουλιανού ημερολογίου) 1917 ο Λένιν επέστρεψε στην Πετρούπολη μετά από 10 χρόνια αναγκαστικής κατοίκησης στη δυτική Ευρώπη. Στο σιδηροδρομικό σταθμό μίλησε στους χιλιάδες εργαζομένους και καταδίκασε την καπιταλιστική Προσωρινή Κυβέρνηση. Ολοκλήρωσε την ομιλία του με το σύνθημα «Ζήτω η Παγκόσμια Σοσιαλιστική Επανάσταση!».

Η εποχή του ιμπεριαλισμού είχε οδηγήσει στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, που είχε ξεσπάσει τον Αύγουστο 1914, και η Ευρώπη είχε μετατραπεί σε σφαγείο εκατομμυρίων στρατιωτών και άμαχου πληθυσμού.

Στις προηγούμενες δυο δεκαετίες ο Λένιν είχε μελετήσει και αναλύσει τις οικονομικές, πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες τής Ρωσίας και του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού.

Στο έργο του Η ανάπτυξη του καπιταλισμού στη Ρωσία (1899) ανάλυσε την κατάσταση της χώρας με το μαρξικό νόμο τής ανισομερούς και συνδυασμένης ανάπτυξης. Το Σεπτέμβρη 1915 κυκλοφόρησε το Σοσιαλισμός και πόλεμος ενάντια στους «πατριώτες» σοσιαλ-σοβινιστές και υπέρ της μετατροπής του πολέμου σε σοσιαλιστική επανάσταση.   Στο Ιμπεριαλισμός – το ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού (γράφτηκε το 1916, κυκλοφόρησε τον Απρίλη 1917) ο Λένιν παρουσίασε τον κυρίαρχο χαραχτήρα του σύγχρονου μονοπωλιακού καπιταλισμού.

Ο Λένιν στα αποκαλυπτήρια μνημείου Μαρξ και Ένγκελς, Μόσχα 7 Νοέμβρη 1918.

Παράλληλα, στην καρδιά του ιμπεριαλιστικού πολέμου το 1915-16, ο Λένιν μελέτησε τη διαλεχτική φιλοσοφία στα έργα του Γερμανού Ιδεαλιστή φιλόσοφου Γκεόργκ Χέγκελ. Στις σημειώσεις του έγραψε: «Γενικά προσπαθώ να διαβάσω τον Χέγκελ υλιστικά: Ο Χέγκελ είναι υλισμός που έχει σταθεί στο κεφάλι του [εννοεί ανάποδα] (σύμφωνα με τον Ένγκελς)» (Φιλοσοφικά τετράδια – Σύνοψη της Επιστήμης της Λογικής του Χέγκελ, Λένιν Άπαντα τόμος 38).

Ο Λένιν έχτισε το Κόμμα των Μπολσεβίκων με αταλάντευτη μάχη ενάντια στην καπιταλιστική (ιδεαλιστική) φιλοσοφία και στο Μενσεβικισμό της θεωρίας των σταδίων που θεωρούσε ότι καθήκον των σοσιαλιστών ήταν πρώτα να υποστηρίξουν την εγκαθίδρυση του καπιταλισμού στη Ρωσία, και μετά να αγωνιστούν για σοσιαλισμό.

Στα έργα του Τί να κάνουμε; (1902) και Υλισμός και Εμπειριοκριτισμός (1909) ο Λένιν δημιούργησε τις οργανωτικές (Δημοκρατικός Συγκεντρωτισμός) και φιλοσοφικές βάσεις (μέθοδος Διαλεχτικού Υλισμού) του σύγχρονου επαναστατικού κόμματος στην εποχή του ιμπεριαλισμού.   

Με τα Γράμματα από μακριά (Μάρτης 1917) και τις Θέσεις του Απρίλη (Απρίλης 1917), ο Λένιν προσανατόλισε το Κόμμα των Μπολσεβίκων στην ανατροπή τής καπιταλιστικής Προσωρινής Κυβέρνησης στη Ρωσία στην προοπτική της σοσιαλιστικής επανάστασης, σε αντίθεση με την πολιτική των Καμένεφ και Στάλιν κριτικής υποστήριξης στη ρωσική κυβέρνηση.

Η Επανάσταση του Φλεβάρη και οι Θέσεις του Λένιν έπεισαν την παράταξη των Διαπεριφερειακών Διεθνιστών  (όπου ανήκε ο Λεφ Τρότσκι) να ενταχτούν στο Κόμμα των Μπολσεβίκων, επίσημα στο 6ο Συνέδριο τον Αύγουστο 1917 όπου ο Τρότσκι εκλέχτηκε στην Κεντρική Επιτροπή δεύτερος μετά τον Λένιν.

Ο Τρότσκι, ιδρυτής και ηγέτης του Κόκκινου Στρατού, μιλά σε Κόκκινους Φρουρούς το καλοκαίρι 1918.

Από την Επανάσταση του 1905, που ο Λένιν χαραχτήρισε ως «γενική πρόβα» της Επανάστασης του Οχτώβρη, ο Τρότσκι είχε αναπτύξει τη θεωρία της Διαρκούς Επανάστασης. Το 1906 κυκλοφόρησε στην Πετρούπολη το βιβλίο του Αποτελέσματα και προοπτικές (ανατυπώθηκε το 1919 στη Μόσχα και από την Κομουνιστική Διεθνή το 1921) όπου ο Τρότσκι τόνισε ότι η επόμενη ρωσική προλεταριακή επανάσταση δεν θα σταματήσει στη “δημοκρατία” (= καπιταλισμό), αλλά θα πρέπει να είναι διαρκής, να προχωρήσει πέρα από την μπουρζουάδικη δημοκρατία με σοσιαλιστικά μέτρα και να εξαπλωθεί στην Ευρώπη.

Η πρόταση του Τρότσκι ήταν βασισμένη στο νόμο της ανισομερούς και συνδυασμένης ανάπτυξης και στην ανάλυση του Καρλ Μαρξ για την επανάσταση του 1848 στη Γαλλία (δες Η ταξική πάλη στη Γαλλία: 1848-50 και Η 18η Μπριμέρ του Λουί Μποναπάρτ).

Το καλοκαίρι του 1917 στο Κράτος και Επανάσταση ο Λένιν ανάλυσε το ταξικό κράτος βίας, βασισμένος κύρια στα γραφτά του Φρίντριχ Ένγκελς. Το καπιταλιστικό κράτος πρέπει να καταστραφεί, έγραψε ο Λένιν, με τη σοσιαλιστική επανάσταση και επανέλαβε: «Το κράτος δεν “καταργείται”. Βαθμιαία εξαφανίζεται» (έμφαση Φ. Ένγκελς στο Αντί-Ντίρινγκ, 1878, μέρος ΙΙΙ «Σοσιαλισμός», κεφάλαιο 2 «Θεωρητικά»).

Αυτή η ανάπτυξη του Διαλεχτικού Υλισμού από τον Λένιν ήταν αποτέλεσμα της τεράστιας προσπάθειας χτισίματος ενός επαναστατικού μαρξιστικού κόμματος οργανωμένο στο δημοκρατικό συγκεντρωτισμό, και στελεχωμένο από «επαγγελματίες» επαναστάτες που κινητοποιούν την εργατική τάξη, τη νεολαία και τους συμμάχους τους στη σοσιαλιστική επανάσταση ανατροπής του καπιταλισμού στο πλαίσιο της παγκόσμιας σοσιαλιστικής επανάστασης.

Το σφάλμα του Τρότσκι, στην περίοδο 1904-1917, ήταν ότι δεν κατανόησε την πάλη του Λένιν στο χτίσιμο του Κόμματος των Μπολσεβίκων, γεγονός που ο ίδιος ο Τρότσκι ομολόγησε στον πρόλογο του βιβλίου του για τη Διαρκή Επανάσταση (1919).

Το επαναστατικό 1917 ένωσε τους δυο πιο σημαντικούς μαρξιστές επαναστάτες του 20ου αιώνα.

Ο Λένιν μιλά σε στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού στις 5 Μάη 1920 στη Μόσχα.

Στις αρχές Οχτώβρη 1917 το Κόμμα των Μπολσεβίκων κέρδισε την πλειοψηφία στο Σόβιετ Πετρούπολης και ο Τρότσκι εκλέχτηκε Πρόεδρος, όπως και το 1905. Αμέσως – από την παρανομία – ο Λένιν πρότεινε την άμεση πραγματοποίηση τής επανάστασης.

Το Σόβιετ οργάνωσε Στρατιωτική Επαναστατική Επιτροπή, με Πρόεδρο τον Τρότσκι, που το πρωί της 25ης Οχτώβρη (7 Νοέμβρη) ανακοίνωσε ότι όλη η εξουσία περνά στο Σόβιετ των Εργατών και Στρατιωτών της Πετρούπολης και έστειλε την καπιταλιστική Προσωρινή Κυβέρνηση στα σκουπίδια.

«Μεταξύ της καπιταλιστικής και της κομουνιστικής κοινωνίας υπάρχει η περίοδος της επαναστατικής μεταμόρφωσης από τη μια στην άλλη. Σ’ αυτή αντιστοιχεί επίσης μια πολιτική μεταβατική περίοδος όπου το κράτος δεν μπορεί να είναι τίποτ’ άλλο παρά η επαναστατική διχτατορία του προλεταριάτου». (έμφαση του Καρλ Μαρξ στο Κριτική του Προγράμματος τής Γκότα, άνοιξη 1875, σχόλιο 4).

Η Προκήρυξη της Στρατιωτικής Επαναστατικής Επιτροπής του Σόβιετ Πετρούπολης “Προς τους Ρώσους Πολίτες”, 25 Οχτώβρη 1917, που ανακοινώνει την κατάχτηση της εξουσίας.

Στα 104 χρόνια από την Οχτωβριανή Επανάσταση έχει αποδειχτεί με τραγικό τρόπο ο χαραχτήρας της Μεταβατικής Εποχής ως εποχής πολέμων και επαναστάσεων.

Το σάπιο καθεστώς του καπιταλιστικού κράτους έχει περάσει στη βαρβαρότητα. Γεννά την ταξική καταπίεση, τις οικονομικές κρίσεις, τις πανδημίες, τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, τις ατομικές βόμβες μαζικής δολοφονίας, το φασισμό και τα ναζιστικά φρικιαστικά στρατόπεδα, τα βασανιστήρια, την πείνα και απάνθρωπη φτώχεια και εξαθλίωση, τη λεηλασία της Φύσης, την καταστροφή του πολιτισμού, τις χούντες, διχτατορίες, αστυνομοκρατίες.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση του καπιταλισμού έχει τοποθετήσει την ανθρωπότητα στο χείλος της καταστροφής της κοινωνίας και της Φύσης. Αλλά η εργατική τάξη, οι καταπιεσμένοι λαοί, η νεολαία σ’ όλο τον κόσμο βρίσκονται στο δρόμο της αντίστασης και εξέγερσης. Μόνη λύση είναι η οργάνωση των εργαζομένων στην πάλη για την ανατροπή του παρωχημένου καπιταλιστικού συστήματος.

Το πρωταρχικό καθήκον είναι η δημιουργία σε κάθε χώρα επαναστατικών μπολσεβίκικων κομμάτων της Τέταρτης Διεθνούς που ίδρυσε ο Λεφ Τρότσκι, που θα κινητοποιήσουν την εργατική τάξη στη σοσιαλιστική επανάσταση για εθνικοποιημένη σχεδιασμένη οικονομία κάτω από τον έλεγχο και διεύθυνση των εργαζομένων, για τη λειτουργία της επιστήμης και τεχνολογίας στην απελευθέρωση της κοινωνίας από τα ταξικά δεσμά. –

► Η ΟΜΙΛΙΑ ΠΟΥΤΙΝ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΙ ΤΗΝ ΑΝΤΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΣΤΑΛΙΝΙΚΗΣ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ!

► ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΗΣ ΛΙΒΥΗΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕ ΣΗΜΕΡΑ Ο ΔΕΝΔΙΑΣ! – Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΚΑΙ Η ΝΕΟΛΑΙΑ ΝΑ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΑΜΕΣΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ!

dendias-ejoteriki

Ο Υπουργός Εξωτερικών Ν. Δένδιας συναντήθηκε σήμερα Παρασκευή με τον Λίβυο πολέμαρχο ηγέτη της ανατολικής Λιβύης Χ. Χαφτάρ στην Αθήνα. Σύμφωνα με το κρατικό πραχτορείο ειδήσεων ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Δένδιας δήλωσε: «Η Ελλάδα είναι έτοιμη να βοηθήσει την επόμενη μέρα στη Λιβύη, είτε με τη συμμετοχή στις δυνάμεις εκείνες, οι οποίες χρειάζονται για να υπάρξει η ανακωχή, είτε με τη συμμετοχή ελληνικών δυνάμεων στην ευρωπαϊκή επιχείρηση επιβολής του εμπάργκο των όπλων και της μεταφοράς μισθοφόρων στη Λιβύη».
Τον περασμένο Δεκέμβρη ο Δένδιας επισκέφτηκε τον Χαφτάρ στη Βεγγάζη. Φωτό από τη σημερινή συνάντηση Χαφτάρ – Δένδια στην Αθήνα.

► ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΟΛΙΓΑΡΧΩΝ ΣΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ! – ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΣΤΗ ΔΥΣΗ ΜΕ ΤΗ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ!

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ 1917

Διαδήλωση στρατιωτών και εργαζομένων την άνοιξη 1917 στην Πετρούπολη ενάντια στον πόλεμο και στην επιστράτευση. Φωτό Albert Rhys Williams

Την Τετάρτη 15 Γενάρη ο Πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν στην καθιερωμένη ετήσια ομιλία του ανακοίνωσε σημαντικές αλλαγές στο Σύνταγμα της Ρωσίας και την παραίτηση της ρωσικής κυβέρνησης του Πρωθυπουργού Ντμίτρι Μεντέντεφ. Ο Πούτιν ξεκίνησε την ομιλία του υπογραμμίζοντας ότι η Ρωσία για πρώτη φορά στην ιστορία ήταν στην πρωτοπορία των πιο αναπτυγμένων όπλων.    

«Δεν απειλούμε κανέναν ούτε σκοπεύουμε να επιβάλουμε τη θέληση μας σε κανέναν. Διαβεβαιώνω όλους ότι τα σχέδια μας για την ισχυροποίηση της εθνικής ασφάλειας έχουν γίνει στο σωστό χρόνο και σε επαρκή ποσότητα», τόνισε ο Πούτιν.

Ο Πούτιν είπε ότι στη δεκαετία του 1990 το ποσοστό γεννήσεων στη Ρωσία ήταν χειρότερο ακόμα κι από την περίοδο του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου. Ένδειξη της φτώχειας και αγωνίας που κυριαρχούσε στη Ρωσία μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991.

Σήμερα αυτό συμβαίνει στην Κίνα, το άλλο μεγάλο εργατικό κράτος όπου την εξουσία έχει καταλάβει η γραφειοκρατία και η νέα μπουρζουαζία, με το χαμηλότερο ποσοστό γεννήσεων από τη δεκαετία του 1950.

Το βιοτικό επίπεδο της ρωσικής εργατικής τάξης στον 21ο αιώνα παραμένει χαμηλό καθώς ο Πούτιν διοχετεύει τον πλούτο της χώρας στους εξοπλισμούς για να αμυνθεί απέναντι στον ιμπεριαλισμό.

fullsizeoutput_8ea

Ο Βλαντίμρ Λένιν μιλά στις 7/11/1918 στα αποκαλυπτήρια συμπλέγματος Μαρξ και Ένγκελς στη Μόσχα. Φωτό από κινηματογραφικά επίκαιρα.

Αμέσως μετά την Οχτωβριανή Επανάσταση το 1917, ο Λένιν περιέγραψε τη Ρωσία ως «ένα πολιορκημένο κάστρο που αναμένει τους στρατούς της διεθνούς σοσιαλιστικής επανάστασης για να το βοηθήσουν».

Η Ρωσία στις μέρες μας παραμένει ένα πολιορκημένο κάστρο καθώς οι ιμπεριαλιστές με αυστηρές κυρώσεις προσπαθούν να την εξασθενίσουν και να την ζημιώσουν. Το κάστρο αμύνεται καλά, αλλά αυτό οφείλεται στις θυσίες της εργατικής τάξης.  

Αλλά εχτός από τον εξωτερικό εχθρό, υπάρχει εχθρός μέσα στην ίδια τη Ρωσία. Είναι η νέα μπουρζουαζία που αναδύθηκε την περίοδο Γκορμπατσόφ και Γιέλτσιν που έκαναν ότι μπορούσαν, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, για να πισωγυρίσουν τη Ρωσία στον καπιταλισμό, όταν κρατικοί ανώτεροι υπάλληλοι άρπαξαν την κρατική περιουσία και εκατομμύρια από τις κρατικές τράπεζες και μετατράπηκαν σε καπιταλιστές, οι λεγόμενοι Ολιγάρχες.

Τοο σχέδιο τους ήταν να αποκαταστήσουν τον καπιταλισμό στη Ρωσία μέσα σε 500 μέρες με «θεραπεία σοκ»! Απέτυχαν λόγω της αντίστασης της εργατικής τάξης που απαιτεί την αποκατάσταση της Σοβιετικής Ένωσης.

Τον Αύγουστο του 1990 οι οικονομικοί σύμβουλοι του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, Γκριγκόρι Γιαβλίνσκι και Στανισλάβ Σατάλιν, σύνταξαν το «Πρόγραμμα 500 ημερών» για τη διάλυση της ΕΣΣΔ και της εθνικοποιημένης παραγωγής και τη μετάβαση στον καπιταλισμό με την εγκαθίδρυση «οικονομία της αγοράς», ιδιωτικοποίησης όλης της κρατικής περιουσίας και ένταξης της Ρωσίας στο παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα.

Οι Γκριγκόρι Γιαβλίνσκι και Στανισλάβ Σατάλιν ήταν τεχνοκράτες οικονομολόγοι στελέχη της σταλινικής γραφειοκρατίας. Ο Γιαβλίνσκι σήμερα είναι πανεπιστημιακός και το  2018 πήρε το 1% των ψήφων στις προεδρικές εκλογές ως υποψήφιος του νεο-φιλελεύθερου κόμματος Γιαμπλόκα. Ο Στανισλάβ Σατάλιν πέθανε το 1997 όταν το ίδρυμα που είχε ιδρύσει ερευνόταν από τις αρχές ως ύποπτο παράνομης χρηματοδότησης από ρωσικές τράπεζες.

Το «Πρόγραμμα 500 ημερών», με αλλαγές, εγκρίθηκε από το Ανώτατο Σόβιετ και ο Γιέλτσιν, που έγινε Πρόεδρος της Ρωσίας το 1991-99, προσπάθησε να το υλοποιήσει.

Οι συνταγματικές αλλάγες που πρότεινε την Τετάρτη ο Πούτιν θα τον καταστήοσυν πρόεδρο του Εθνικού Συμβουλίου Ασφάλειας με αντιπρόεδρο τον μέχρι προχτές πρωθυπουργό Ντμίτρι Μεντβέντεφ. 

Ο Πούτιν, που ισορροπεί μεταξύ της επαναστατικής εργατικής τάξης στη Ρωσία και της νέας μπουρζουαζίας, έχει συνείδηση της συνεχούς απειλής από μια εσωτερική αντεπανάσταση. 

Τώρα θέλει να αλλάξει το Σύνταγμα της Ρωσίας ώστε οι υποψήφιοι για την Προεδρία να είναι κάτοικοι της Ρωσίας για περισσότερο από 25 χρόνια και να μην είχαν πότε ξένη υπηκοότητα ή άδεια παραμονής σε ξένη χώρα. Πρότεινε ένα νέο σύστημα διακυβέρνησης με ένα καπιταλιστικού τύπου κοινοβούλιο. Η αντεπαναστατική ρωσική νέα μπουρζουαζία των Ολιγαρχών θα προσπαθήσει να επιβάλλει την αποκατάσταση του καπιταλισμού μέσα από τις αλλαγές που προτείνει ο Πούτιν.

fullsizeoutput_8e2

Ο Λεφ Τρότσκι μιλά σε στρατιώτες της Κόκκινης Φρουράς, του στρατού της Οχτωβριανής Επανάστασης, την άνοιξη 1918. Από τους Κόκκινους Φρουρούς ο Τρότσκι ξεκίνησε τη δημιουργία του Κόκκινου Στρατού.

Η εργατική τάξη στη Ρωσία είναι αντίθετη στην αποκατάσταση του καπιταλισμού και θα αντισταθεί στο νέο σύστημα μπουρζουάδικου κοινοβουλίου του Πούτιν. Η εργατική τάξη απαιτεί την αποκατάσταση της Σοβιετικής Ένωσης και της εξουσίας των Σόβιετ (Συμβουλίων) Εργατών και Αγροτών.

Η εργατική τάξη όλου του κόσμου πρέπει να υπερασπίσει τη Ρωσία ενάντια στον ιμπεριαλισμό.

Οι εργαζόμενοι σ’ όλο τον κόσμο σήμερα αγωνίζονται για την επιβίωση και για τα δικαιώματα τους. Στους αναπτυσσόμενους γιγανταίους επαναστατικούς αγώνες, όπου η εργατική τάξη θα αντιμετωπίσει κατά μέτωπο την καπιταλιστική τάξη, θα δημιουργηθούν οι συνθήκες για την εργατική πολιτική επανάσταση στη Ρωσία για την αποκατάσταση της Σοβιετικής Ένωσης και διακυβέρνησης μέσα από τα Εργατικά Σόβιετ (Συμβούλια).  

Ο Λεφ Τρότσκι, συναρχηγός με τον Λένιν της Οχτωβριανής Επανάστασης και οργανωτής του Κόκκινου Στρατού, αναφέρει στο έργο του Η Προδομένη Επανάσταση(1936), ότι με την εξέγερση του επαναστατικού εργατικού κινήματος στη Δύση, θα δημιουργηθούν οι συνθήκες όπου οι εργαζόμενοι στη Ρωσία δεν θα φοβούνται ότι η επαναστατική ανατροπή της ρωσικής γραφειοκρατίας και των μπουρζουάδων φίλων της, θα επιτρέψει την επέμβαση του δυτικού ιμπεριαλισμού και της αντεπανάστασης.  

Ο Τρότσκι ίδρυσε το 1938 την Τέταρτη Διεθνή ώστε τα επαναστατικά κόμματα της να ηγηθούν αυτού του αγώνα. Στην εποχή μας το πρωταρχικό καθήκον των μαρξιστών επαναστατών και των αγωνιστών είναι η δημιουργία κομμάτων της Τέταρτης Διεθνούς σε κάθε χώρα για την ανατροπή του καπιταλισμού στη Δύση και την ανατροπή της σταλινικής γραφειοκρατίας στα εκφυλισμένα εργατικά κράτη Ρωσία, Κίνα κ.α. όπου οι γραφειοκράτες έχουν καταλάβει προσωρινά την εξουσία. –