1922: ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ, ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟ-ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΤΟΥ ΚΕΜΑΛ!

Στο κέντρο της φωτογραφίας ο Μουσταφά Κεμάλ και ο αντιπρόσωπος της Σοβιετικής Δημοκρατίας Ιμπραήμ Αμπίλοφ το 1922.

Η ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΤΗΣ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΟΔΗΓΗΣΕ ΣΤΗ ΝΙΚΗ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ-ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ!

ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ Η «ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΤΩΝ ΠΛΗΘΥΣΜΩΝ»!

Ένα αιώνα μετά τη συντριπτική ήττα των ιμπεριαλιστικών στρατευμάτων του ελληνικού στρατού στη Μικρά Ασία, οι καπιταλιστικές απολυταρχικές κυβερνήσεις Ερντογάν και Μητσοτάκη βρίσκονται σε κρίσιμη αντιπαράθεση σε μια πρωτόγνωρη περίοδο παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και πολέμου του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία.

Όπως το συνηθίζει, το τουρκικό βοναπαρτιστικό κρατικό καθεστώς στην Τουρκία, που εγκαθίδρυσε ο Κεμάλ Ατατούρκ, προσπαθεί να παίξει ρόλο μπαλαντέρ στη Μέση Ανατολή, στη Μαύρη Θάλασσα και στην ανατολική Μεσόγειο, ισορροπώντας μεταξύ ιμπεριαλισμού και Ρωσίας, Ισραήλ, Ιράν και Αραβικών κρατών.

Η κεφαλαιοκρατία στην Ελλάδα είναι απόλυτα υποταγμένη στον ιμπεριαλισμό που την οδήγησε στην καταστροφή στη Μικρά Ασία το 1922, με δεκάδες χιλιάδες θύματα στον άμαχο πληθυσμό, και στη βάρβαρη «ανταλλαγή πληθυσμών» το 1923-26.

Αποβίβαση του ελληνικού στρατού στη Σμύρνη το Μάη 1919.

Στις 8-9 Σεπτέμβρη 1922 ο νικημένος ελληνικός στρατός, στην υπηρεσία του αγγλικού ιμπεριαλισμού, αποχώρησε από τη Μικρά Ασία. Αμέσως ξέσπασε στρατιωτικό κίνημα της Επαναστατικής Επιτροπής (Γονατάς, Πλαστήρας, Φωκάς, Πάγκαλος). Ο βασιλιάς Κωνσταντίνος Γκλίξμπουργκ  διέφυγε στην Ιταλία αλλά το καθεστώς έστειλε στο εκτελεστικό απόσπασμα έξη πρωθυπουργούς, υπουργούς και στρατηγούς.

Παρόμοια το 1918 ο αξιωματικός του Οθωμανικού Στρατού Μουσταφά Κεμάλ είχε επαναστατήσει ενάντια στο Σουλτάνο και στην υποταγή του ηττημένου Οθωμανικού κράτους στις αγγλο-γαλλικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.

Το 1919 ο Κεμάλ συγκρότησε κοινοβουλευτική κυβέρνηση στον Πόντο (Μαύρη Θάλασσα) σχημάτισε εθνικο-απελευθερωτικό στρατό και ηγήθηκε του αντι-ιμπεριαλιστικού αγώνα του τουρκικού λαού ενάντια στους στρατούς Βρετανίας, Γαλλίας, Ιταλίας και στην απόβαση του ελληνικού στρατού στη Σμύρνη.

Έλληνες στρατιώτες στο μέτωπο της Μικράς Ασίας το 1921. Μαρτυρίες αναφέρουν ότι Έλληνες σοσιαλιστές στρατιώτες διένειμαν στη Σμύρνη και στο μέτωπο αντι-ιμπεριαλιστικές προκηρύξεις για ειρήνη.

Καθώς οι Ιταλοί, Γάλλοι και Βρετανοί άρπαζαν τα αραβικά εδάφη της πρώην Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, και τα πετρέλαια, οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις έστειλαν τον ελληνικό στρατό του Βενιζέλου πρώτα στην Ουκρανία (Γενάρης 1919) ενάντια στον Κόκκινο Στρατό της Οχτωβριανής Επανάστασης, όπου γνώρισαν πανωλεθρία, και αμέσως μετά στη Σμύρνη (Μάης 1919) ενάντια στον εθνικο-απελευθερωτικό στρατό του Κεμάλ.

Ο Κεμάλ αντιμετώπιζε όχι μόνο τους στρατούς των ιμπεριαλιστών και το Οθωμανικό καθεστώς της Κωνσταντινούπολης, αλλά και μέσα στην κυβέρνηση του, στην Άγκυρα, τη φράξια τσιφλικάδων και μεγαλεμπόρων κεφαλαιοκρατών που υποστήριζαν μια “συνεννόηση” με τους ιμπεριαλιστές και τον Σουλτάνο.

Το Γενάρη 1921 οι τσιφλικάδες και οι ιμπεριαλιστές οργάνωσαν την εξόντωση της ηγεσίας του Κομουνιστικού Κόμματος Τουρκίας (ΚΚΤ), που επέστρεφε από το Συνέδριο των Λαών της Ανατολής που οργάνωσαν οι Μπολσεβίκοι στο Μπακού, από “ομάδα πειρατών”, όπως ακριβώς είχε κάνει μια άλλη “ομάδα πειρατών” που δολοφόνησαν το στέλεχος του ΣΕΚΕ (μετέπειτα ΚΚΕ) Δ. Λιγδόπουλο και το στέλεχος της Κομουνιστικής Διεθνούς Ω. Αλεξάκη τον Οχτώβρη 1920.      

Σκοπός των τσιφλικάδων και των ιμπεριαλιστών ήταν να ματαιώσουν την ανάπτυξη του ΚΚΤ και την αντι-ιμπεριαλιστική συμμαχία μεταξύ της Σοβιετικής Δημοκρατίας και της κυβέρνησης Κεμάλ.

Προκυμαία της Σμύρνης γεμάτη Έλληνες πρόσφυγες στις 14/15 Σεπτέμβρη 1922.

Καθώς ο ελληνικός στρατός με διαταγές των Βρετανών ιμπεριαλιστών, προχώρησε το 1921 προς την Άγκυρα, στις 16 Μάρτη 1921 υπογράφτηκε Συνθήκη Φιλίας μεταξύ της Σοβιετικής Δημοκρατίας και της κυβέρνησης της Άγκυρας.

Επίσης στις 13 Οχτώβρη 1921 η κεμαλική κυβέρνηση υπέγραψε με τις τρεις σοβιετικές δημοκρατίες του Καυκάσου (Αζερμπαϊτζάν, Αρμενία και Γεωργία) Συνθήκη Φιλίας τερματίζοντας τις μεταξύ τους διαφορές.

Ο ερευνητής των ρωσικών αρχείων A. A. Σαμσουντίναφ (Α. Α. Shamsutdinov) αναφέρει στη μελέτη του «Ο Λένιν και οι σοβιετο-τουρκικές σχέσεις» ότι το 1921 η Σοβιετική Κυβέρνηση έστειλε τον Μιχαήλ Φρούνζε, διοικητή στρατιάς του Κόκκινου Στρατού, στη Τουρκία μαζί με σοβιετικούς στρατιωτικούς συμβούλους και 10 εκατ. ρούβλια βοήθεια προς την κεμαλική κυβέρνηση. Το 1921-22 η Σοβιετική Κυβέρνηση επίσης παρέδωσε στον τουρκικό απελευθερωτικό στρατό πολεμοφόδια, κανόνια, όπλα και αεροπλάνα. (“Lenin and the National Liberation in the East”, Progress Publishers, Μόσχα 1978, σ. 330-348).         

Χωρίς τη σοβιετική βοήθεια οι δυνάμεις του Κεμάλ δεν θα μπορούσαν να εξαπολύσουν τη νικηφόρα επίθεση τους την άνοιξη 1922 ενάντια στον ελληνικό στρατό και να μπουν θριαμβευτές στη Σμύρνη στις 9 Σεπτέμβρη 1922. Το 1923 ο Κεμάλ ανακήρυξε την Τουρκική Δημοκρατία.

Η χαώδης υποχώρηση των ελληνικών στρατευμάτων και η παντελής απουσία σχεδιασμού των ελληνικών αρχών στην Αθήνα και στη Σμύρνη για σύναψη εκεχειρίας προστασίας του πληθυσμού και του ελληνικού στρατού που αποχωρούσε, δημιούργησε στρατιές προσφύγων του ελληνικού πληθυσμού προς τη Σμύρνη.

Σκηνές προσφύγων στον αρχαιολογικό χώρο του ναού του Ηφαίστου (Θησείο) το 1922/23. (Φωτο Αμερικανικός Ερυθρός Σταυρός)

Δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες μεταφέρθηκαν με πλοία στην Ελλάδα σε συνθήκες αθλιότητας, πανικού και επιθέσεων από τουρκικά στρατεύματα. Δεκάδες χιλιάδες άλλοι/ες αιχμαλωτίστηκαν και στάλθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης πριν συμφωνηθεί η βαρβαρότητα της «ανταλλαγής πληθυσμών». Ιστορικοί υπολογίζουν ότι 1,5 εκατομ. Έλληνες/χριστιανοί εκδιώχθηκαν από τη Μικρά Ασία και Θράκη, ενώ περίπου 500 χιλιάδες Οθωμανοί/μουσουλμάνοι εκδιώχθηκαν απ’ όλη την Ελλάδα προς την Τουρκία. Με τη Συνθήκη της Λωζάνης (Ιούλης 1923) μερικές χιλιάδες μουσουλμάνοι στη Θράκη και αντίστοιχα μερικές χιλιάδες Έλληνες στην Κωνσταντινούπολη παράμειναν στον τόπο τους.

Η νίκη του τουρκικού απελευθερωτικού στρατού επί των ιμπεριαλιστών είχε τεράστια απήχηση σ’ όλη την Ανατολή και εθνικιστικά αντι-ιμπεριαλιστικά κινήματα αναπτύχθηκαν σε Ιράν, Αφγανιστάν και σ’ όλες τις αραβικές χώρες. Αλλά οι Βρετανοί ιμπεριαλιστές κράτησαν ως αποικίες το Ιράκ, την Παλαιστίνη και την Αίγυπτο, οι Γάλλοι ιμπεριαλιστές κυριάρχησαν σε Συρία, Λίβανο, και Αλγερία οι Ιταλοί σε Λιβύη και Τυνησία.

Η ένταξη στο ΝΑΤΟ της Τουρκίας και της Ελλάδας, όχι μόνο δεν μείωσε άλλα αύξησε την αντιπαλότητα μεταξύ των δυο χωρών καθώς μαστίζονται από την κυριαρχία των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων σε βάρος της εργατικής τάξης, νεολαίας και αγροτιάς.

Στη σημερινή οικονομική και πολεμική κρίση τα καθεστώτα σε Άγκυρα και Αθήνα είναι σε δρόμο κατάρρευσης. Το τελειωτικό χτύπημα πρέπει να το δώσει η επανάσταση της εργατικής τάξης και νεολαίας για την ανατροπή του καπιταλισμού στην προοπτική της Ομοσπονδίας των Σοσιαλιστικών Κρατών των Βαλκανίων. –

ΕΠΙΘΕΣΗ ΜΑΤ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥΠΟΛΗ!

Φοιτητές/τριες χτες Δευτέρα βράδυ στην είσοδο της Πανεπιστημιούπολης (περιοχή Ζωγράφου) ενάντια στην εγκατάσταση της Ακαδημαϊκής Αστυνομίας (ΟΠΠΙ) και των ΜΑΤ. Τα ΜΑΤ επιτέθηκαν με χημικά για να διαλύσουν τους φοιτητές/τριες αλλά απέτυχαν να μπουν μέσα στον πανεπιστημιακό χώρο. Σήμερα Τρίτη οι φοιτητικοί σύλλογοι οργανώνουν συγκεντρώσεις στα Υπουργεία Παιδείας και Προστασίας Πολίτη. (Φωτο Κρις Αβραμίδης)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s